De motortocht in Cambodja

Vrijdag 16 november 2007

We staan op tijd op en ontbijten ergens in de straat. Na het ontbijt laten we ons door een bekende tuk tuk rijder naar Lucky Lucky 1 brengen. Onze motoren staan al klaar. We leveren onze paspoorten in als borg, we tekenen een contractje, pakken onze helmen, binden de tassen achterop. Andrew heeft zijn grote backpack bij en wij kleine tassen. Christel zit immers achterop bij Bas. Ze heeft besloten om niet zelf te rijden, vandaar. We gaan op weg.

We moeten eerst Phnom Penh uit zien te komen. Ondertussen zit de broek van Bas onder de olievlekken. Het is de rechter pijp van de broek. Na een tijdje de verkeerde kant op te rijden keren we om en zien we een bord met de goede richting. Net voordat we de stad verlaten en door het rumoerige verkeer heen zijn stoppen we even. Bas traceert de bron van de lekkende olie. Het is de remgreep. We vinden in de kant van de weg een vod en binden dat om het stuur ter hoogte van de remgreep. Zo, dat probleem ook opgelost! We rijden verder. Er zijn nog 230 kilometers te gaan!

De auto's en vrachtauto's halen hier gewoon in. Dus we hebben veel dubbele tegenliggers en moeten af en toe de berm in duiken! Toch gaat alles goed en halverwege stoppen we ergens langs de kant van de weg voor de lunch.

De arme mensen spreken geen woord engels en wij geen woord Khmer. Maar Bas heeft een paar dagen geleden een vertaalboekje gekocht. We vragen om kip, rijst en groenten. Er wordt hevig ja-geknikt. Ze zullen het wel begrepen hebben. Wegens de verzengende hitte (35+) gaan we ergens in de schaduw aan een tafel zitten. Ondertussen zien we dat er een kip de nek wordt omgedraaid. Ah, dat zal die van ons zijn. Klinkt cru, maar verser kun je het niet krijgen, toch?
We krijgen een enorme bak met rijst. De hele kip ligt ons aan te kijken en er naast liggen het hartje en de niertjes. De groenten liggen op een schaaltje en bestaan uit komkommer, wortel en wat tomaat. We proberen de kip te fileren. Het lukt op zich wel aardig en we genieten van deze maaltijd! Het lukt ons niet om de hele kip en bak met rijst op te maken. We kopen nog wat water en rekenen af. Het kost samen nog geen 5 dollar.

We gaan weer op pad. Na een paar uur stoppen we bij een benzinestation. We gooien de tank vol en vragen aan de jongen van de pomp hoe ver het nog is naar Sihanoukville. Dat is nog 45 kilometer. Sihanoukville is de badplaats van Cambodja. Na ongeveer een halfuurtje komen we aan. Na wat gezoek, vinden we het goede strand. Nu nog een guesthouse. Na twee guesthouses vinden we er een die ons wel aanstaat. Het bestaat uit zes kleine hutjes op palen. Erg leuk en het ziet er erg gezellig uit.

We pakken onze spullen die bij Andrew in de tas zitten en nemen een welverdiende douche! Daarna gaan we richting het strand. Bij een strandtentje drinken we een biertje. Vanavond is er een groot feest. Wij zijn ook uitgenodigd! We zien wel.

's Avonds gaan we bij een ander strandtentje wat eten. Het duurt erg lang voordat we wat krijgen. En dan zetten ze ook nog keiharde muziek op! De pizza's smaken overigens prima! We kijken elkaar aan en we concluderen dat we erg moe zijn. Gewoon total-loss! Geen feest, we gaan op tijd naar bed! Toch drinken we in het guesthouse nog wat. De eigenaar vertelt dat we eigenlijk hier niet met een motor mogen rijden. Er zijn twee plaatsen in Cambodja waar dat niet mag. Dat zijn Sihanoukville en Siem Reap. Je kan een bekeuring krijgen van 20 dollar en je bent je motor twee dagen kwijt. Hmm, dat willen we niet. De eigenaar vertelt ook dat de politie slechts twee keer per week tussen 9 en 11 en tussen 14 en 16 controleert. Aha! Nou, dan zorgen we dat we morgen tussen 11 en 13 weg zijn hier! Sihanoukville valt ons een beetje tegen. Er zijn wel veel strandtentjes, maar het is erg rustig en best wel aan de prijs. We gaan nu echt slapen!


Zaterdag 17 november 2007

We doen vanochtend rustig aan. De rit naar Kampot staat op het programma en dat is zo'n 105 kilometer. Dat valt wel mee gezien gisteren. Om 11 uur gaan we eens die kant op. Het is een rustige rit en we komen na de middag in Kampot aan. We zijn weer op zoek naar een slaapplaats. Na twee plaatsen zijn we nog niet tevreden. Duur, klein en ziet er niet uit. Dan zien we aan de overkant van de straat nog een ander guesthouse zitten. De kamers zien er prima uit en we kunnen de motors binnen zetten. Mooi! Verkocht!

We gaan ergens lunchen. Daarna rijden we terug en relaxen we wat. Op de tv zit Cartoon Network Asia. Mooi! Tom & Jerry kijken!

's Avonds gaan we bij een Italiaan eten. Prima voer! Rond het plein verzamelen zich heel veel lokale mensen. We zien dat er een kermis en een concert is. Daar gaan we op af. Er is een reuzerad. Je kunt met dartpijlen ballonnen kapot gooien en er zijn diverse ringgooi-tentjes. Het podium is gesponsord door Honda. Het staat vol met kleine brommers. Er staan meiden te rappen en er wordt niet echt synchroon gedanst, hoewel dat wel de bedoeling is, denken we. Het is wel leuk, maar toch zijn we snel uitgekeken. We gaan maar eens verder.

We lopen een straat in en we herinneren ons dat daar iets van een feesttent stond. Als we aankomen staan er veel lokale mensen omheen. We gluren door het hek. Aha! Het blijkt een bruiloft te zijn! Er zijn allemaal tafels met eten en drank. Er is een dansvloer met een band en zangers en zangeressen. Ziet er erg gezellig uit. Na een tijdje komt er een mannetje naar ons toe en biedt ons cola aan. Uh, ja, bedankt. Hij vraagt ons om binnen te komen. We twijfelen even, maar we kunnen deze kans niet laten schieten. Het gebeurt natuurlijk niet snel dat je voor een Cambodjaanse bruiloft wordt uitgenodigd! We krijgen bier en moeten met iedereen dansen. We worden door de jeugd aangesproken en we dansen vrolijk met ze mee. De bruid komt en we feliciteren haar. Haar broer is erg trots dat wij er zijn. Wij zijn niet minder trots! Toch hebben we wel een beetje gemengde gevoelen. Er staan aan de hekken drommen met lokale mensen die niet uitgenodigd zijn. Maar goed. Daar kunnen wij nu niets aan doen. We spelen nu maar: "De-witte-westerling-die-uitgenodigd-wordt-op-een-bruiloft". Het is erg gezellig en we mogen niet stil zitten; er moet gedanst worden! Om 12 uur is het gedaan. We worden hartelijk bedankt voor onze aanwezigheid. Onze dank is niet minder naar hun. Het is en was een unieke en zeer aangename ervaring! We gaan maar eens slapen!


Zondag 18 november 2007

Vandaag staat Bokor Hillstation op het programma. Bokor is nu een natuurreservaat. Er loopt 1 weg doorheen en dat is naar de top van de berg. In 1917 is daar door de Fransen een post gebouwd. Er was een paleis met casino, een kerk en een paar chique huizen. Later heeft de Rode Khmer er haar hoofdkwartier gehad. Het is een zeer strategisch punt. Je kunt namelijk Vietnam en Thailand zien liggen.

We rijden elf kilometer buiten Kampot en komen de afslag tegen. We betalen 5 dollar entree en de rit kan beginnen. Het is 25 kilometer naar boven. De weg is geen weg. Ooit heeft er asfalt gelegen. Dat is nu bijna helemaal weg. Het zijn alleen maar kuilen met rotsen en losse stenen. Erg slecht dus. In de regentijd is deze weg gewoon een rivier. Gelukkig hebben wij off-the-road motoren. Dat zal ons helpen. De kunst is om rechtop te blijven en niet te vallen. Dat kan alleen als je druk op het achterwiel houdt. Dus gas erop!

Na twee uur crossen komen we bij de splitsing aan. Rechtsaf naar de waterval en linksaf naar het casino. We kiezen er voor om eerst naar de waterval te gaan. Ook die weg is geen weg. We crossen er overheen en komen aan bij een parkeerplaats waar een aantal auto's met mannetjes staan. Er zijn drie bruggen. Nou, ja, ze zitten vol met gaten. De auto's kunnen er niet overheen, maar onze motoren wel. We nemen de drie bruggen probleemloos. Na nog een kilometer komen we aan bij een paar houten hutjes. We parkeren de motoren in de schaduw en rusten even uit.

Na de pauze lopen we naar de waterval. De waterval is mooi en er is geen mens te bekennen. De echte grote waterval kunnen we niet zien. We staan er namelijk bovenop. Bas klautert langs de kant en maakt wat foto's. Verder gaan lukt niet, dus houdt hij het maar voor gezien. Na een half uurtje lopen we weer terug. We starten de motoren weer en rijden terug naar de splitsing. Daar nemen we de afslag naar het casino. Het duurt nog een half uur voordat we daar zijn.

Als we aankomen gaan we eerst naar het Rangers Kwartier. Daar eten we noodles en drinken we cola. Het begint zachtjes te regenen. Hmm, das niet zo mooi. Gelukkig is het een kort buitje. Na de lunch gaan we op de motor naar het casino. De motor van Bas start niet. Accu plat! Dan maar aanduwen. Het is gelukkig geen FJR...
Het moet hier vroeger echt mooi geweest zijn. Er is een schitterend uitzicht, waar wij helemaal niks van zien omdat het dal helemaal bewolkt is. Jammer. Na het casino bezoeken we de verlaten kerk. De kerk ziet er nog best goed uit. Binnen is het altaar nog intact. De muren zijn helemaal volgeschreven door de Khmer en toeristen.

Vanwege de tijd en de bewolking gaan we maar weer terug. We rijden (lees: stuiteren) de weg(!) weer terug naar beneden. Christel is ondertussen helemaal bont en blauw aan de knie-en en billen. Helaas kunnen we daar nu niets aan doen. Er is maar 1 weg naar beneden. Halverwege pauzeren we even. Dan stopt er een auto en er stapt een ranger uit. De auto gaat weer verder. Vreemd. Dan vraagt de ranger of we naar beneden gaan. Uh, ja...? Of dat hij mee mag rijden. Nou, zegt Bas, er zit bij mij al iemand achterop. We zeggen Andrew dat hij het niet moet doen. Andrew is niet zo ervaren. Toch wil hij de ranger niet laten staan en besluit de ranger achterop te nemen. Als je maar heel voorzichtig doet, roepen wij. Bas heeft aardig het gas erop. We halen twee auto's in en zijn binnen anderhalf uur beneden. Christel stapt af en Bas draait om opzoek naar Andrew. Als Bas net halverwege de berg is laat hij de motor stilvallen. K*T. Motor omdraaien, bergaf, in z'n 2, koppeling los en starten maar! Het lukt. Bas rijdt weer terug naar boven en komt Andrew tegen. Hij is met ranger en al gevallen. Gelukkig geen ernstige verwondingen. Alleen de voorremgreep is afgebroken. Bas neemt de ranger achterop en rijdt naar benenden. Andrew volgt. We droppen de ranger en rijden terug naar Kampot en het hotel.

Andrew is er helemaal klaar mee. Zijn knie doet erg zeer. Maar hij is een taaie jongen en zegt dat dat morgen wel over is. We zullen zien. 's Avonds eten we in een restaurantje. Andrew houdt het snel voor gezien en gaat slapen. Christel heeft nog wat beweging nodig, dus wandelen wij nog wat rond. Er komen hier niet echt heel veel toeristen, dus we zijn een lopende attractie. Geinig hoor. Als we weer terug bij het hotel zijn, duiken wij ook ons mandje maar eens in. Welterusten.


Maandag 19 november 2007

We slapen uit en hebben een rustige ochtend. Andrew z'n knie is stijf, maar hij heeft verder geen last gelukkig. Christel is ook stijf en de blauwe plekken zijn ondertussen paars. Toch moeten we door. Vandaag gaan we naar Kep. Maar voordat we gaan, bezoeken we eerst een motorzaak. Nou ja, motorzaak. Iets langs de kant van de weg. Voor een paar dollar wordt de remgreep vervangen en laten we onze kettingen smeren. We ontbijten in Kampot.

Na het ontbijt rijden we naar Kep. Kep is een klein plaatsje waar de koning Sihanouk een paleis had. Kep ligt slechts 30 kilometer van Kampot. Dus het is een korte rit. Aangekomen in Kep, valt er weinig te beleven. Er zijn alleen resorts. De huisjes zijn duur. We hebben weinig keus, dus kiezen we er een uit met het mooiste uitzicht over zee. We kunnen vanaf hier Bokor Hill ook mooi zien liggen. Er wordt vandaag niet veel gedaan. Het is ook erg warm en er zijn een paar mensen die blij zijn dat ze van de motor af zijn...

We kaarten een uurtje of wat en aan het eind van de middag gaan Andrew en Bas toch nog een klein ritje door Kep en omgeving maken. Christel gaat in de hangmat haar boek lezen. Er is inderdaad in en rond Kep weinig te beleven. Na een half uur zijn Bas en Andrew al weer terug. Genoeg gereden voor vandaag. We gaan douchen en relaxen.

's Avonds eten we bij de buren. Het eten is prima. Bij ons eigen resort drinken we nog wat. Niet lang daarna gaan we terug naar onze huisjes en lezen een boek totdat we in slaap vallen.


Dinsdag 20 november 2007

Vandaag gaan we weer terug Phnom Penh. We nemen de andere weg terug. Ontbijten doen we op het resort. Bas en Andrew maken de spullen weer vast op de motoren en we zijn klaar voor vertrek.

We moeten eerst weer terug naar Kampot. Daar gooien we de tank vol. Vanuit Kampot rijden we via de nationale weg nummer 3 naar Phnom Penh. Cambodja kent maar een paar wegen. Snelwegen kennen ze niet. Dus alle wegen leiden door dorpjes. Onderweg komen we nog een jongen op een olifant tegen. Erg imposant! We stoppen twee keer onderweg. Om 15.00 uur komen we aan in Phnom Penh. Het is druk in het verkeer. We doen er nog een half uur over voordat we weer terug zijn bij de motorverhuurder. We leveren de motors in, krijgen onze paspoorten terug en we rekenen af. Ze controleren de motoren niet eens. Gunstig, scheelt weer gezeur!

We hebben erg genoten van dit motoravontuur!

We hebben honger. Dus voordat we terug gaan naar ons hotel, eten we wat bij een hamburgerzaak. De hamburger van Christel is koud! Ze stoppen het ding in de magnetron. Ja, maar dat willen we niet! We willen een nieuwe. Dat snappen ze niet helemaal. We krijgen ze toch zo ver en er komt een nieuwe voor in de plaats.
Op straat regelen we een tuk tuk en we zijn binnen 10 minuten weer terug aan de Lake Side, het backpackers gebied van Phnom Penh. We vragen om onze tassen. We krijgen ze keurig terug. Helaas zit er een gat in de tas van Bas. Das nie zo mooi! Er is ook weinig aan te doen momenteel.
Gelukkig zit het gat in de vastgeritste dagrugzak en niet in de backpack zelf. We nemen een kamer voor dezelfde prijs als vorige week.

Na het douchen drinken we beneden een biertje. Christel levert een wasje in. Dan komt de eigenaar van de zaak naar ons toe en vraagt wat er aan de hand is. We zeggen dat de tas kapot is. Hij vindt het erg vervelend en biedt ons een gratis overnachting aan. We nemen het maar aan en laten het er bij.

's Avonds eten we ergens wat en drinken een biertje. Erg laat wordt het niet voor ons. Andrew gaat wel even stappen in de stad. Wij liggen om 12 uur op bed. Uitgeblust!


Woensdag 21 november 2007

Vandaag uitslapen! Even bijkomen. Om half elf staan we op. Andrew is ook al wakker en we gaan ontbijten. Vandaag gaan we lekker niks doen. Een beetje internetten, de foto's uploaden, etc. We zijn naarstig opzoek naar goedkope vluchten van Sydney naar Auckland. Christel gaat op de ene computer opzoek en Bas houdt zich bezig met de foto's. Christel heeft een en ander vergeleken qua vluchten. We besluiten er een nachtje over te slapen. Tevens heeft ze wat uitgezocht over campers in Nieuw Zeeland en Australie.

's Avonds eten we burrito's, spelen we poolbiljart en drinken een biertje. Het is erg rustig in Phnom Penh vanavond. In ons eigen hotel kijken we een filmpje. Christel vraagt ondertussen of de was klaar is. Die is klaar. Mooi. Helaas zitten er andere kleren bij en ontbreken er van onszelf kleren. Die zullen dus wel bij een ander erbij zitten. Het duurt even voordat die andere jongen terug is, waar waarschijnlijk onze spullen zijn. Om half twaalf is de jongen terug. De twee broeken van Bas zijn terecht. We missen nu nog drie paar sokken, een BH en een haarbandana van Christel. We wachten morgen wel af. Christel gaat op bed haar boek lezen. Bas drinkt nog een biertje en kijkt de Untouchables. Om 1 uur zoekt ook hij z'n mandje op.


Donderdag 22 november 2007

We slapen maar weer eens uit. Het leven van een reiziger gaat niet over rozen. Er moet af en toe uitgeslapen worden! De was is nog steeds niet terecht. Volgens Bas is er sprake van een verWASseling. We kijken eind van de middag wel.

We besluiten een dag langer in Phnom Penh te blijven. Morgen begint hier het jaarlijkse waterfestival. Er wordt dan met speedboten over de Tonle Sap rivier en de Mekong geraced. Dit alles staat in het teken van de verjaardag van de koning. Een soort koninginnedag dus. Dat willen we niet missen.

Vandaag gaan we de stad in. Andrew blijft luieren in het hotel. We bezoeken een supermarkt en vullen onze toiletspullen weer aan. Daarna gaan we nog even naar de markt. Niet veel later laten we ons weer afzetten bij de Lake Side. Daar eten we wat en duiken we een internetcafe in.

We boeken een vlucht van Sydney naar Auckland op 18 december 2007 via internet. Mooi, dan is ook dat geregeld. Eigenlijk willen we niks plannen, maar met vliegen ontkomen we daar niet aan.

Via de email hebben we vragen gesteld aan een camperverhuurder in Nieuw Zeeland. We krijgen een keurig antwoord en er is nog maar 1 camper beschikbaar voor de periode van 20 december 2007 tot en met 20 januari 2008. We beantwoorden het mailtje snel en wachten op de bevestiging.

De rest van de middag besteden we aan de weblog. Vanavond maar weer een biertje drinken...


Groetjes uit Cambodja,

Bas & Christel


Sinds gisteren staan al onze foto's weer online!

Ga naar: http://picasaweb.google.com/bastelmania om ze te bekijken!