Donderdag 24 januari 2008 (dag 147)
We worden op tijd wakker. Vandaag rijden we richting Daintree. Na een paar uur komen we aan in Cairns. Hier stoppen we nu niet. We komen hier over een paar dagen weer terug. We rijden door tot Port Douglas. Daar is een informatiecentrum. Daar pikken we wat brochures op en laten ons informeren over de mogelijkheden die hier zijn.
Op de hoek ligt dus het regenwoud en in de zee ligt het Great Barrier Reef. Genoeg te doen dus! In Port Douglas komen we aan in de haven. Daar gaan we naar een boekingskantoor. We willen voor morgen een toer boeken naar het rif. Op advies van het meisje van het kantoor boeken we de toer niet voor vrijdag, maar voor zaterdag! Morgen verwachten ze heel veel regen en zaterdag verwachten ze mooi weer. Oke dan! Regel maar. We hebben nu dus een toer geboekt en zaterdag gaan we snorkelen bij het grootste koraalrif ter wereld.
We zoeken een camping op en installeren ons weer. We maken kennis met onze Amerikaanse buurman. We kletsen wat en daarna gaan we wat eten in het dorp.
Vrijdag 25 januari 2008 (dag 148)
We worden vroeg gewekt door de regen. We staan op en ontbijten. Na het ontbijt rijden we eerst naar de Mossman Gorge.
Hier zijn kristalheldere meertjes en kun je een wandeling maken door het regenwoud. Dat doen we. We trekken onze (deuzige) poncho's aan en gaan op pad. In het meer zijn mensen aan het zwemmen. Het is ondertussen droog en weer warm. We trekken de poncho's maar weer uit.
We maken de wandeling door het regenwoud. Het is ongeveer 3 kilometer. Niet echt ver dus. Het is prachtig. Echt zoals je je een jungle voorstelt. Veel grote bomen die helemaal begroeid zijn, varens en veel palmen. Halverwege het rondje barst het weer los. We trekken snel de poncho's aan en proberen maar door te lopen. Als we weer bij de camper aan komen zijn we redelijk droog tot zeiknat. De poncho van Bas was kapot en van achter is tie helemaal nat. Onder de achterklep drogen we op en verkleden we ons. Het hoort er allemaal bij zullen we mar zeggen.
Vanuit hier rijden we naar Cape Tribulation. Hier is Captain Cook op het Great Barrier Reef gestrand. Maar belangrijker is dat hier het regenwoud de zee ontmoet. Er zijn maar een paar plaatsen in de wereld waar dat voorkomt.
De omgeving waarin we rijden is prachtig. Kronkel weggetjes met uitzicht op zee. We rijden nu al door het regenwoud dus. Onderweg moeten we met een kabelpontje de Daintree rivier oversteken. De weg wordt alsmaar kronkeliger. Erg mooi. Zeker omdat het veel regent. Het heet niet voor niks regenwoud. We rijden helemaal door tot het 'einde'. Althans het einde voor onze camper. De weg hierna is alleen voor 4x4's. We gokken het maar niet.
We maken een wandeling over een boardwalk bij Myall Beach. Een boardwalk is zeg maar een verhoogt houten looppad dwars door de jungle. Bas maakt links en recht wat foto's en schrikt zich op een gegeven moment het leplazerus. De boomdraak schrikt zelf net zo hard. Een boomdraak is een soort hagedis die zo raar met z'n achterpoten rechtop loopt. Toch blijft het beestje een paar meter verder zitten. Bas maakt nog wat foto's en daarna is het verdwenen in het regenwoud. Toch wel gaaf om dit mee te maken!
Dan komen we aan bij het strand. Ondertussen barst er weer een bui los. We proberen te schuilen. Na de bui proberen we weer het strand op te komen. Bas maakt weer wat foto's en daarna rennen we naar de camper. Het staat weer te spoelen!
Het regenwoud heeft veel indruk op ons gemaakt. We rijden weer terug naar Port Douglas. Na het eten gaan we vroeg naar bed, want om 8 uur halen ze ons al weer op voor de snorkeldag!
Zaterdag 26 januari 2008 (dag 149)
We staan dus om een uur of 7 op. Ontbijten en we maken ons klaar om te vertrekken! De bus pikt ons om tien over acht op. In de haven ligt de boot 'Poseidon'. Het is een catamaran. Er zijn al meer mensen aan boord.
Op de boot zitten ook mensen die duiken. Het zonnedek is voor de snorkelaars, het dek eronder voor de duikers. Elke groep heeft aparte instructeurs. Mensen die nog nooit gesnorkeld hebben, krijgen les. Alles wordt netjes uitgelegd.
We varen de haven uit. Na anderhalf uur komen we aan bij de eerste site. We zijn nu in het Outer Reef. Dus het buitenste rif. Dit is vlakbij het einde van de continentale plaat. Het schijnt hier een van de mooiste plekjes te zijn.
Iedereen trekt z'n stingersuit aan. Dat is dat lycra pak tegen de kwallen. We krijgen allemaal professioneel snorkelmateriaal. Het voelt en ziet er allemaal goed uit. We installeren ons en gaan het water in.
Het is echt heel gaaf! Echt een aquarium. Het weer is prachtig en de zon schijnt mooi op het rif. We zien allerlei soorten koraal en heel veel vissen. Vooral papagaai vissen zien we veel. Maar dan hebben we ineens Nemo gevonden! Tussen de anemonen zwemt tie! Gelukkig! Maar dan zien we nog wel meer Nemo's. Het barst er van! Er mooi om te zien.
Na een uurtje worden we weer aan boord geroepen. Iedereen weer naar z'n plek. Dan varen we naar plek nummer twee. Ondertussen legt onze instructeur vanalles uit over het rif en de dieren die daar zwemmen. Erg boeiend en interessant. Na een kwartiertje varen komen we aan.
Iedereen gaat het water weer in. Ook deze plek is wederom schitterend. Het is toch wel bijzonder om hier te snorkelen! Toch vinden we de eerste plek net iets mooier. Ook hier snorkelen we een klein uurtje.
Dan is het lunchtijd! De lunch bestaat uit koude schotel. Erg goed verzorgd en smaakt prima. Zeker de garnalen!
Na de lunch maken we ons klaar voor de derde en laatste plek van vandaag. De instructeur vertelt weer het een en ander. Bij deze plek kun met een toer mee. De groep wordt gesplitst in drie-en. Beginners, gevorderden en ver gevorderden. Wij gaan mee met de ver gevorderden.
We gaan het water in. We zwemmen een stuk het rif op. Dan duikt onze instructeur naar beneden en pakt een zeekomkommer op. Iedereen kan het beestje goed bekijken. Dan wijst de instructeur grote clams aan. Dat zijn reusachtige soort oesters. Dan zien we plots een zeeschildpad zwemmen. Erg uniek en bijzonder! We volgen de schildpad een tijdje tot dat tie het beu is. Gaaf hoor! Zo snorkelen we weer een uur rond. Erg interessant en zeer imponerend!
Dan is het weer tijd om aan boord te gaan. Het is weer anderhalf uur varen terug naar de haven. We hebben een zeer bijzondere leuke en mooie dag gehad. Het weer hadden we niet beter kunnen treffen!
's Avonds eten we wat in het dorp en gaan we op tijd slapen. We zijn moe!
Zondag 27 januari 2008 (dag 150)
We worden vroeg wakker door de zon. Het is wederom een prachtige dag. We kletsen nog wat met onze buren. Zij gaan vandaag naar het rif. Wij ontbijten en rijden daarna de camping af.
We gaan weer richting Cairns. Onderweg komen we uit bij de Skyrail. Dat is een gondelbaan van 7,5 kilometer lang en gaat over het regenwoud heen naar het dorpje Kuranda. Je kunt dan terug met de trein als je wil. Dat lijkt ons wel wat.
We parkeren de camper en stappen de gondel in. Het is erg mooi zo over het bladerdak. Onderweg stopt de gondel twee keer waar je een rondje kan lopen. Na anderhalf uur komen we aan in Kuranda. Daar eten we wat en lopen we een rondje. Het is erg toeristisch. Maar goed, dat wisten we al wel een beetje. We relaxen nog wat aan de waterkant van de Barron River.
Om twee uur gaat onze trein naar Cairns Freshwater Station. Het is een oud treintje. Een van de oudste spoorlijnen van Australie. De route is erg mooi. Het deels door het regenwoud en deels door de bergen. Er zijn mooie uitzichten. Na zo'n anderhalf uur komen we aan in Freshwater. Het station waar wij er uit moeten. Hier pikt een busje ons op en zet ons weer af bij het begin van de Skyrail.
We rijden met de camper Cairns in. Onderweg stoppen we bij Apollo, de camperverhuurder. Daar boeken we een camper voor de laatste 4 weken van onze trip. Deze keer een iets grotere.
Vlakbij het centrum van Cairns vinden we een camping en daar installeren we ons weer. Je kunt merken dat het seizoen hier voorbij is. Dinsdag beginnen alle scholen weer. Het is dus erg rustig.
's Avonds eten we wat en worden we vermaakt door de parkieten en papagaaien (die heten allemaal vast anders, maar daar lijken ze het meeste op!). Ergmooie vogels, maar ze maken wel een hoop herrie. Als het gaat schemeren zien we ook nog veel vliegende honden die allemaal richting het regenwoud trekken. Die gaan ook dineren zeg maar...
We spelen nog een potje Skip Bo! en niet veel later zoeken wij het mandje maar weer eens op.
Maandag 28 januari 2008 (dag 151)
Uitslapen lukt allemaal niet echt. De zon is al vroeg wakker hier en schijnt op het busje. Warm en zweterig dus! Om 8 uur staan we al weer naast de camper. Douchen en ontbijten.
Vandaag gaan we Cairns in. We hebben geen strakke plannen, maar we willen de weblog en foto's bij werken. We lopen naar het centrum. Dat is toch verder weg dan we dachten. Maar we halen het wel. We vinden een internetcafe en werken alles weer bij.
Hier staan de foto's:
http://picasaweb.google.com/bastelmania
Groetjes,
Bas & Christel!
maandag 28 januari 2008
Whitsunday Islands
Zaterdag 19 januari 2008 (dag 142)
We staan op en ontbijten. Daarna rijden we verder richting het noorden. Ook nu is de omgeving niet echt indrukwekkend. Het is zeker wel mooi, maar niet speciaal. Af en toe nemen we een toeristische route, maar de meeste tijd zitten we op de Bruce Highway. Onderweg doen we boodschappen in Rockhampton en in Yeppoon vinden we een camping. Het is onderweg erg nat geweest. Tijdens het koken is het gelukkig droog. 's Avonds lezen we wat en spelen we nog wat kaart. Daarna weer lekker slapen.
Zondag 20 januari 2008 (dag 143)
Vandaag rijden we naar Airlie Beach. Daar liggen de Whitsunday Islands. Vroeger waren ze gewoon vaste land. Maar door de stijging van de zeespiegel na de ijstijd zijn nu alleen nog maar de bergtoppen te zien. Dat zijn dus de Whitsunday Islands. Hier begint (of eindigt) het Great Barier Reef. Het grootste koraalrif ter wereld. Het is dus weer een dag rijden. Dat vinden we niet erg. De omgeving wordt steeds mooier. Toch is het erg nat en af en toe regent het flink. Op de radio is er sprake van grote overstromingen. Een paar dagen geleden waren delen van de weg waarop we nu rijden volledig onbegaanbaar. We kunnen de sporen van modder nog zien. Soms zijn stukje nog steeds of al weer overstroomd. Aan het eind van de middag komen we aan in Airlie Beach. We vinden midden in het dorpje een camping. We boeken maar voor 1 nacht. We wachten met het boeken van een toer. Het weer is erg onzeker. 's Avonds kunnen we niet koken. Het staat te spoelen! Onder een paraplu gaan naar het dorp. In een restaurantje eten we kangaroo en krokodillen vlees. Lekker en bijzonder. Ook treedt hier iemand op. Goede muziek, we blijven even hangen.
Maandag 21 januari 2008 (dag 144)
Vanwege de regen vertrekken we. We rijden eerst een rondje door wat andere dorpjes. Gaande weg wordt het droger. Op de terug weg komen we weer door Airlie Beach. We zoeken een internetcafe op en checken het weer voor morgen. Het ziet er niet erg slecht uit. Maar het weer is erg veranderlijk momenteel. Weet je dus nog niks. Toch besluiten we een toer te gaan boeken. We zijn per slot van rekening wel hier bij de Whitsundays! Ons plaatsje op de camping is nog vrij.
Bij een reisbureautje boeken we een toer. We gaan morgen met Ocean Rafting naar de Whitsundays.
's Avonds is het droog. We maken salade. Na het afwassen blijft Bas wat langer weg. Christel gaat polshoogte nemen. Samen met nog een paar anderen staat hij ergens naar te kijken. In een droge sloot ligt een python. Het beest is wel 6 a 7 meter lang en lekker vet! Helaas hadden we het fototoestel wat laat, maar we hebben toch nog een foto van een deel van de slang. Best gaaf om zo'n beest in het wild te zien!
Dinsdag 22 januari 2008 (dag 145)
Het is mooi weer! Een blauwe lucht! Om half negen worden we opgehaald. Om negen uur vertrekt de boot. Het is een soort rubberboot met een metalen onderkant. Het zijn eigenlijk reddingsboten. We varen rustig de haven uit en daarna wordt de gashendel opengetrokken.
We varen eerst naar Whitsunday Island. Daar op Whitehaven Beach hebben we een uur om te zwemmen en te relaxen. Het zand is hier hagelwit. Het is mica. Je kan er je sieraden mee polijsten. Dat lukt aardig. Het water is kraakhelder en zit vol met tropische vissen. Wel moeten we een lycra pak aan. Dat is een soort wetsuit om je te beschermen tegen de (dodelijke) kwallen die hier in deze tijd van het jaar in het water zitten. Ondertussen wordt de lunch klaargezet. Een soort koudbuffet. Lekker en prima verzorgd.
Na de lunch varen we naar Hook Island. Daar gaan we snorkelen. Voordat we de boot afgaan zien we een grote zeeschildpad zwemmen. Indrukwekkend!
Bij het rif gaan we een uurtje snorkelen. Dit is nog niet het echte Great Barrier Reef, maar wel erg mooi. Helaas is het een beetje troebel door de vele regen die gevallen is.
Na het snorkelen gaan we naar een Aboriginal Grot. Hier zijn veel rotstekeningen te zien. Ook de eerste Europeanen hebben hier voet aan (ei)land gezet.
Daarna varen we terug naar Airlie Beach. Op de terugvaart komen we nog twee andere Ocean Rafters tegen. Ze nemen het tegen elkaar op. Wie kan het snelst en gekste doen in de bochten? Nou, dat kunnen ze allemaal. Zo scheuren we heerlijk over het water. Spectaculair!
's Avonds eten we wat in een restaurantje en maken we het niet te laat.
Woensdag 23 januari 2008 (dag 146)
We slapen wat uit en doen lekker rustig aan. Tegen tienen rijden we de camping af. Eerst rijden we naar Dingo Beach. Ziet er allemaal mooi uit. Daarna rijden verder over de Bruce Highway naar het noorden. Na een paar uur rijden komen we aan in Townsville. Het is gewoon een stad. We besluiten nog wat verder door te rijden.
Weer een paar uur later komen we aan in Cardwell. Daar vinden we weer een camping. Christel draait een wasje (was weer eens nodig!).
's Avonds passen we onze plannen weer eens aan. Oorspronkelijk was het doel Cairns te halen. Nou, dat halen we gemakkelijk. We hebben dus tijd zat om nog verder te rijden. Morgen rijden we naar Daintree National Park. Daar komt het regenwoud in de zee uit. We zullen zien...
Groetjes,
Bas & Christel!
We staan op en ontbijten. Daarna rijden we verder richting het noorden. Ook nu is de omgeving niet echt indrukwekkend. Het is zeker wel mooi, maar niet speciaal. Af en toe nemen we een toeristische route, maar de meeste tijd zitten we op de Bruce Highway. Onderweg doen we boodschappen in Rockhampton en in Yeppoon vinden we een camping. Het is onderweg erg nat geweest. Tijdens het koken is het gelukkig droog. 's Avonds lezen we wat en spelen we nog wat kaart. Daarna weer lekker slapen.
Zondag 20 januari 2008 (dag 143)
Vandaag rijden we naar Airlie Beach. Daar liggen de Whitsunday Islands. Vroeger waren ze gewoon vaste land. Maar door de stijging van de zeespiegel na de ijstijd zijn nu alleen nog maar de bergtoppen te zien. Dat zijn dus de Whitsunday Islands. Hier begint (of eindigt) het Great Barier Reef. Het grootste koraalrif ter wereld. Het is dus weer een dag rijden. Dat vinden we niet erg. De omgeving wordt steeds mooier. Toch is het erg nat en af en toe regent het flink. Op de radio is er sprake van grote overstromingen. Een paar dagen geleden waren delen van de weg waarop we nu rijden volledig onbegaanbaar. We kunnen de sporen van modder nog zien. Soms zijn stukje nog steeds of al weer overstroomd. Aan het eind van de middag komen we aan in Airlie Beach. We vinden midden in het dorpje een camping. We boeken maar voor 1 nacht. We wachten met het boeken van een toer. Het weer is erg onzeker. 's Avonds kunnen we niet koken. Het staat te spoelen! Onder een paraplu gaan naar het dorp. In een restaurantje eten we kangaroo en krokodillen vlees. Lekker en bijzonder. Ook treedt hier iemand op. Goede muziek, we blijven even hangen.
Maandag 21 januari 2008 (dag 144)
Vanwege de regen vertrekken we. We rijden eerst een rondje door wat andere dorpjes. Gaande weg wordt het droger. Op de terug weg komen we weer door Airlie Beach. We zoeken een internetcafe op en checken het weer voor morgen. Het ziet er niet erg slecht uit. Maar het weer is erg veranderlijk momenteel. Weet je dus nog niks. Toch besluiten we een toer te gaan boeken. We zijn per slot van rekening wel hier bij de Whitsundays! Ons plaatsje op de camping is nog vrij.
Bij een reisbureautje boeken we een toer. We gaan morgen met Ocean Rafting naar de Whitsundays.
's Avonds is het droog. We maken salade. Na het afwassen blijft Bas wat langer weg. Christel gaat polshoogte nemen. Samen met nog een paar anderen staat hij ergens naar te kijken. In een droge sloot ligt een python. Het beest is wel 6 a 7 meter lang en lekker vet! Helaas hadden we het fototoestel wat laat, maar we hebben toch nog een foto van een deel van de slang. Best gaaf om zo'n beest in het wild te zien!
Dinsdag 22 januari 2008 (dag 145)
Het is mooi weer! Een blauwe lucht! Om half negen worden we opgehaald. Om negen uur vertrekt de boot. Het is een soort rubberboot met een metalen onderkant. Het zijn eigenlijk reddingsboten. We varen rustig de haven uit en daarna wordt de gashendel opengetrokken.
We varen eerst naar Whitsunday Island. Daar op Whitehaven Beach hebben we een uur om te zwemmen en te relaxen. Het zand is hier hagelwit. Het is mica. Je kan er je sieraden mee polijsten. Dat lukt aardig. Het water is kraakhelder en zit vol met tropische vissen. Wel moeten we een lycra pak aan. Dat is een soort wetsuit om je te beschermen tegen de (dodelijke) kwallen die hier in deze tijd van het jaar in het water zitten. Ondertussen wordt de lunch klaargezet. Een soort koudbuffet. Lekker en prima verzorgd.
Na de lunch varen we naar Hook Island. Daar gaan we snorkelen. Voordat we de boot afgaan zien we een grote zeeschildpad zwemmen. Indrukwekkend!
Bij het rif gaan we een uurtje snorkelen. Dit is nog niet het echte Great Barrier Reef, maar wel erg mooi. Helaas is het een beetje troebel door de vele regen die gevallen is.
Na het snorkelen gaan we naar een Aboriginal Grot. Hier zijn veel rotstekeningen te zien. Ook de eerste Europeanen hebben hier voet aan (ei)land gezet.
Daarna varen we terug naar Airlie Beach. Op de terugvaart komen we nog twee andere Ocean Rafters tegen. Ze nemen het tegen elkaar op. Wie kan het snelst en gekste doen in de bochten? Nou, dat kunnen ze allemaal. Zo scheuren we heerlijk over het water. Spectaculair!
's Avonds eten we wat in een restaurantje en maken we het niet te laat.
Woensdag 23 januari 2008 (dag 146)
We slapen wat uit en doen lekker rustig aan. Tegen tienen rijden we de camping af. Eerst rijden we naar Dingo Beach. Ziet er allemaal mooi uit. Daarna rijden verder over de Bruce Highway naar het noorden. Na een paar uur rijden komen we aan in Townsville. Het is gewoon een stad. We besluiten nog wat verder door te rijden.
Weer een paar uur later komen we aan in Cardwell. Daar vinden we weer een camping. Christel draait een wasje (was weer eens nodig!).
's Avonds passen we onze plannen weer eens aan. Oorspronkelijk was het doel Cairns te halen. Nou, dat halen we gemakkelijk. We hebben dus tijd zat om nog verder te rijden. Morgen rijden we naar Daintree National Park. Daar komt het regenwoud in de zee uit. We zullen zien...
Groetjes,
Bas & Christel!
Fraser Island
Donderdag 17 januari 2008 (dag 140)
De dag begint met regen! Het is nu eenmaal het regensiezoen. Toch is dat niet handig! Alles wordt namelijk nat! Dus...
Omdat het veel regent gaan we vandaag veel rijden. We rijden eerst een stuk over de snelweg. Dat is eigenlijk gewoon tweebaans met tegenliggers. Eerlijk gezegd is deze omgeving niet zo indrukwekkend. Na een paar uur komen we aan bij Rainbow Beach. Dit is een van de locaties om Fraser Island te bezoeken. We rijden hier een rondje en gaan dan richting Hervey Bay. Daar vinden we een camping en installeren we ons weer.
Bij de receptie boeken we een toer naar Fraser Island. We nemen de dagtoer en niet de meerdaagse toer. Naar ons idee zie je dan niet meer, maar het je wel een overnachting. Dat is het verschil. Wel nemen we een toer met een klein groepje. Maximaal 16 man.
Vanwege de harde wind koken we in de campingkeuken. Dat is heel gebruikelijk in Australie en Nieuw Zeeland. Elke camping heeft een keuken en barbeques. Goed geregeld.
's Avond gaan we op tijd naar bed, morgen op tijd op!
Vrijdag 18 januari 2008 (dag 141)
De wekker gaat om half zeven... vroeg! We staan op en ontbijten. De bus haalt ons om half acht op. We halen nog meer mensen op en gaan dan naar de haven. Daar gaan we de pont op naar Fraser Island. Fraser Island is het grootste zandeiland ter wereld. Het meet 120 km bij 15 km. Behoorlijk groot dus. Op het eiland zijn veel verschillende soorten vegetatie te vinden. Er is zelfs een heus regenwoud aanwezig hier. Ook leven hier de meest zuivere dingo's van Australie.
Na een uur varen komen we aan op het strand. Er is hier geen haven dus de klep van de pont valt zo op het strand. De 4x4 trucks rijden er af. Gelijk zit er al een vast. Deze chauffeur was vergeten de 4x4 aan te zetten... tja dan krijg je dat!
Onze chauffeur/gids is Henning. Een duitser die al 12 jaar in Australie woont. Een erg grappige man en veel verstand van het eiland. Hij legt erg veel uit en rijdt op z'n gemakje over de zandpaden door de bossen. Over elke boom en beest heeft hij wel wat te vertellen. Plots zien we een dingo. Volgens Henning erg bijzonder omdat die meestal niet gezien worden op een dagtocht. Iedereen maakt foto's en Henning vertelt een en ander. Alle dingo's zijn hier gemerkt. Mannetjes in het linker oor en vrouwtjes in het rechter oor. Zo kunnen ze de populatie in de gaten houden.
We komen eerst aan bij Eli Creek. Er zit namelijk heel veel zoetwater in de grond en dat stroomt via kreekjes naar de zee. Je kunt een stuk de kreek in lopen. Daarna is het beschermt gebied en mag je niet verder.
De volgende stop is het scheepswrak Maheno. Ooit in Schotland gebouwd en later aan de Japanners verkocht als oud ijzer. Tijdens het verschepen naar Japan is het in een storm losgeraakt enop Fraser Island gestrand. Het ligt hier al meer dan 70 jaar te roesten. Zie de foto's.
Dan is het lunchtijd! Henning gaat voor ons barbeque-en. De keuze is vis of vlees. Christel neemt vis en Bas vlees. Het smaakt allemaal heerlijk! Henning bakt ook nog wat stukjes kangaroovlees. Iedereen mag proeven. Lekker, maar een beetje taai...
Na de lunch rijden we naar Coloured Sands. Dit zijn zandduinen die veel mineralen bevatten, hierdoor heeft het allerlei verschillende kleuren. Daarna staat Lake Allom op het programma. Via het regenwoud bereiken we het meer. Als je tien minuten in het water zwemt, wordt je tien jaar jonger, volgens de Aboriginals. Een aantal mensen gaat zwemmen. Helaas helpt het niet... Wij blijven lekker droog op de kant.
Daarna moeten we van de ene kant naar de andere kant van het eiland rijden, terug naar de boot. We rijden weer door allerlei vegetaties en Henning vertelt honderduit. Dan komen we plots weer een dingo tegen. Deze keer een jong beestje. Henning zet de bus stil. Het beestje is niet bang en gaat ons rustig bekijken. Dat is mooi, want dan kunnen wij foto's maken. De dingo heeft geen oormerk. Hij zal nog wel te jong zijn.
Terug op het strand aan de andere kant wachten we op de boot en de andere bussen. Om een uur of 6 zijn we weer terug op de camping. We hebben erg genoten van deze interessante excursie.
's Avonds eten we wat in Hervey Bay. Daarna gaan we lekker slapen.
Groetjes,
Bas & Christel
De dag begint met regen! Het is nu eenmaal het regensiezoen. Toch is dat niet handig! Alles wordt namelijk nat! Dus...
Omdat het veel regent gaan we vandaag veel rijden. We rijden eerst een stuk over de snelweg. Dat is eigenlijk gewoon tweebaans met tegenliggers. Eerlijk gezegd is deze omgeving niet zo indrukwekkend. Na een paar uur komen we aan bij Rainbow Beach. Dit is een van de locaties om Fraser Island te bezoeken. We rijden hier een rondje en gaan dan richting Hervey Bay. Daar vinden we een camping en installeren we ons weer.
Bij de receptie boeken we een toer naar Fraser Island. We nemen de dagtoer en niet de meerdaagse toer. Naar ons idee zie je dan niet meer, maar het je wel een overnachting. Dat is het verschil. Wel nemen we een toer met een klein groepje. Maximaal 16 man.
Vanwege de harde wind koken we in de campingkeuken. Dat is heel gebruikelijk in Australie en Nieuw Zeeland. Elke camping heeft een keuken en barbeques. Goed geregeld.
's Avond gaan we op tijd naar bed, morgen op tijd op!
Vrijdag 18 januari 2008 (dag 141)
De wekker gaat om half zeven... vroeg! We staan op en ontbijten. De bus haalt ons om half acht op. We halen nog meer mensen op en gaan dan naar de haven. Daar gaan we de pont op naar Fraser Island. Fraser Island is het grootste zandeiland ter wereld. Het meet 120 km bij 15 km. Behoorlijk groot dus. Op het eiland zijn veel verschillende soorten vegetatie te vinden. Er is zelfs een heus regenwoud aanwezig hier. Ook leven hier de meest zuivere dingo's van Australie.
Na een uur varen komen we aan op het strand. Er is hier geen haven dus de klep van de pont valt zo op het strand. De 4x4 trucks rijden er af. Gelijk zit er al een vast. Deze chauffeur was vergeten de 4x4 aan te zetten... tja dan krijg je dat!
Onze chauffeur/gids is Henning. Een duitser die al 12 jaar in Australie woont. Een erg grappige man en veel verstand van het eiland. Hij legt erg veel uit en rijdt op z'n gemakje over de zandpaden door de bossen. Over elke boom en beest heeft hij wel wat te vertellen. Plots zien we een dingo. Volgens Henning erg bijzonder omdat die meestal niet gezien worden op een dagtocht. Iedereen maakt foto's en Henning vertelt een en ander. Alle dingo's zijn hier gemerkt. Mannetjes in het linker oor en vrouwtjes in het rechter oor. Zo kunnen ze de populatie in de gaten houden.
We komen eerst aan bij Eli Creek. Er zit namelijk heel veel zoetwater in de grond en dat stroomt via kreekjes naar de zee. Je kunt een stuk de kreek in lopen. Daarna is het beschermt gebied en mag je niet verder.
De volgende stop is het scheepswrak Maheno. Ooit in Schotland gebouwd en later aan de Japanners verkocht als oud ijzer. Tijdens het verschepen naar Japan is het in een storm losgeraakt enop Fraser Island gestrand. Het ligt hier al meer dan 70 jaar te roesten. Zie de foto's.
Dan is het lunchtijd! Henning gaat voor ons barbeque-en. De keuze is vis of vlees. Christel neemt vis en Bas vlees. Het smaakt allemaal heerlijk! Henning bakt ook nog wat stukjes kangaroovlees. Iedereen mag proeven. Lekker, maar een beetje taai...
Na de lunch rijden we naar Coloured Sands. Dit zijn zandduinen die veel mineralen bevatten, hierdoor heeft het allerlei verschillende kleuren. Daarna staat Lake Allom op het programma. Via het regenwoud bereiken we het meer. Als je tien minuten in het water zwemt, wordt je tien jaar jonger, volgens de Aboriginals. Een aantal mensen gaat zwemmen. Helaas helpt het niet... Wij blijven lekker droog op de kant.
Daarna moeten we van de ene kant naar de andere kant van het eiland rijden, terug naar de boot. We rijden weer door allerlei vegetaties en Henning vertelt honderduit. Dan komen we plots weer een dingo tegen. Deze keer een jong beestje. Henning zet de bus stil. Het beestje is niet bang en gaat ons rustig bekijken. Dat is mooi, want dan kunnen wij foto's maken. De dingo heeft geen oormerk. Hij zal nog wel te jong zijn.
Terug op het strand aan de andere kant wachten we op de boot en de andere bussen. Om een uur of 6 zijn we weer terug op de camping. We hebben erg genoten van deze interessante excursie.
's Avonds eten we wat in Hervey Bay. Daarna gaan we lekker slapen.
Groetjes,
Bas & Christel
Naar Brisbane...
Maandag 14 januari 2008 (dag 137)
Om 8.15 uur gaat de wekker. Na het douchen en ontbijten gaan we de camper ontruimen. Alle spullen moeten we weer netjes in onze backpacks zien te proppen. Dat valt nog niet mee, maar uiteindelijk lukt het toch. We hebben nog wel een zooi spullen over zoals etenwaren. Dat kunnen we niet meenemen. Mee komt er een heel oud campertje het terrein oprijden. We maken kennis met een Engels stelletje. Die kunnen wel e.e.a. gebruiken. Ze beginnen net aan hun rondreis in Nieuw Zeeland. Mooi ook dat opgelost.
We gaan richting de luchthaven. Eerst nog even tanken en de gasfles vullen. Daarna vinden we ergens in de buurt van de luchthaven het kantoor van Jucy Rentals. We leveren onze camper in. We vragen wat hun reactie is op het klachtenformulier wat we in Queenstown ingevuld hebben. Uhh, dat weten we niet. Ff bellen dan maar. Ja! Ze hebben het ontvangen, maar er niets mee gedaan omdat ze er van uitgingen dat die 'gratis' upgrade naar een luxere camper de oplossing was. Daar zijn wij het niet helemaal mee eens. Zij en wij hadden heel weinig keus! Die luxere camper was de enige beschikbare op dat moment. Ze bellen met de baas. De baas wil Bas spreken. Ze praten wat en Bas stelt voor dat Jucy 50 dollar betaald voor de bedorven waar in de koelkast en een dag huur. Dus dat is samen 179 dollar. Na wat gemor gaat de baas akkoord. Mooi ook dat geregeld!
Jucy zet ons mooi af bij de vertrekhal van het vliegveld en niet veel later checken we in bij JetStar. We komen aan bij de douane en gaan door de controles. Dan ontdekt een douanier het zakmes van Bas. Shit! Vergeten in de backpack te doen! De douanier bestudeerd het mes en Bas krijgt het gewoon terug. Hmm, het zal wel. Wij zijn in ieder geval het mes niet kwijt! We lopen naar de gate en binnen een half uur zitten we in de lucht. We vliegen in 4 uur tijd naar Brisbane. Daar is het 3 uur vroeger, dus we zijn per saldo maar een uur kwijt!
Binnen no-time zijn we de luchthaven af en pakken we de trein naar het centrum van Brisbane. Bij het Centraal Station stappen we uit. Op de hoek zit een backpackershotel. Daar checken we in voor een nacht. Eerst gaan we het centrum in om een nieuwe telefoonkaart en telefoon te scoren. Dat gaat allemaal probleemloos. 's Avonds gaan we ergens in het centrum wat eten. Het is allemaal vrij rustig vinden we. Daarna drinken we onder ons hotel in een bar nog wat. Daarna gaan we lekker slapen...
Dinsdag 15 januari 2008 (dag 138)
We zijn om 7 uur al wakker. Toch een mini jetlag dan? Ontbijten doen we ergens op straat. Daarna gaan we met de trein naar de camperverhuurder Apollo. Ondertussen is het gaan regenen. Een beetje nat komen we bij Apollo aan. We vullen de papieren in en nemen onze Hippie Camper in ontvangst. Het is maar een klein busje in vergelijking met de vorige. We gaan op pad.
We rijden eerst naar Surfers Paradise net onder Brisbane. Surfers Paradise is eigenlijk gewoon een heel toeristische plaats. We rijden er doorheen en geloven het eigenlijk wel. We rijden door naar Southport. Daar vinden we (na even zoeken) een camping. We gaan nu eerst de nieuwe camper maar eens een beetje installeren. Maar eerst de korte broek aan! Het is warm hier! Helaas valt er ook af en toe een bui. Dan duiken we de camper maar weer in.
We maken kennis met de buren uit Tasmanie. Daarna is het koken en eten. Daarna spelen we en potje kaart: Skip Bo! We hebben heel Nieuw Zeeland afgezocht voor dit spel en hier in Australie hebben we het gevonden! Mooi!
We drinken later op de avond ook nog een biertje met onze Tasmaanse buurman. Erg gezellig, maar we gaan tegen twaalven toch maar naar bed.
Woensdag 16 januari 2008 (dag 139)
Door de warmte van de zon worden we gewekt. We ontbijten en rijden daarna weer richting Brisbane. Vandaag rijden we naar de dierentuin van Steve 'Criky' Irwin. Dat ligt zo'n drie kwartier boven Brisbane. Om twaalf uur komen we aan in Beerwah, de plaats waar de dierentuin ligt. We parkeren de camper en gaan naar binnen.
Alles is hier ruim opgezet. De meeste dieren hebben veel ruimte en er zijn heel weinig hekken. Je kunt dus erg dichtbij de dieren komen. Ook lopen er medewerkers rond met dieren die je soms mag aaien. Je krijgt dan ook gelijk uitleg. Zo lopen ze met en wombat rond en staat er bij de uitgang een meisje met een heel klein baby krokodilletje. Daarna komen we bij een koala-tuin. Daar staat iemand alles over koala's uit te leggen. Op het laatst mag iedereen om de beurt de koala aaien. Erg zacht!
Om 14.00 uur is er een show. We zoeken goede plaatsjes op in het Crocoseum. Er is een vogelshow, een slangenshow en een krokodillenshow. Erg grappig en leerzaam allemaal. We lopen na de show naar de kangaroos. Eigenlijk zijn het hier wallybies. Die zijn wat kleiner en vriendelijker. Ze liggen hier gewoon her en der op het gras. Je mag ze aaien en met ze spelen. Ze hebben een speciale zone waar geen publiek mag komen. Als ze geen zin meer hebben gaan ze daar naar toe. Best goed geregeld allemaal. Maar de meeste wallybies vinden het maar wat leuk dat ze een hoop aandacht krijgen. We aaien er een paar en lopen dan richting de olifanten. Die hebben we in Cambodja al gezien en bereden. Daarna is het de beurt aan de tijgers en de slangen. Alle slangensoorten van Australie zijn aanwezig. Hier kun je niet zomaar bij, want de meeste zijn uiterst giftig! Wel staat overal goede uitleg bij. Na de slangen lopen we door een soort supervoliere. Een enorme kooi vol met Australische vogels. Fruitduiven, papagaaien, karakieten, parkieten, noem maar op. Daarna lopen we langs de kooi met roofvogels. Vervolgens komen we langs de wombats en voorts lopen we al weer naar de uitgang. We kletsen nog wat met een medewerkster over Steve en de aanstaande uitbreidingen van de dierentuin. De bedoeling is dat er nog een heel groot Azie en Madagaskar gedeelte bij komt.
We pakken de camper weer en rijden verder naar het noorden. We stoppen bij een klein plaatsje met een camping. Hier staan we voor een nachtje. Eten en slapen!
Groetjes,
Bas & Christel!
Om 8.15 uur gaat de wekker. Na het douchen en ontbijten gaan we de camper ontruimen. Alle spullen moeten we weer netjes in onze backpacks zien te proppen. Dat valt nog niet mee, maar uiteindelijk lukt het toch. We hebben nog wel een zooi spullen over zoals etenwaren. Dat kunnen we niet meenemen. Mee komt er een heel oud campertje het terrein oprijden. We maken kennis met een Engels stelletje. Die kunnen wel e.e.a. gebruiken. Ze beginnen net aan hun rondreis in Nieuw Zeeland. Mooi ook dat opgelost.
We gaan richting de luchthaven. Eerst nog even tanken en de gasfles vullen. Daarna vinden we ergens in de buurt van de luchthaven het kantoor van Jucy Rentals. We leveren onze camper in. We vragen wat hun reactie is op het klachtenformulier wat we in Queenstown ingevuld hebben. Uhh, dat weten we niet. Ff bellen dan maar. Ja! Ze hebben het ontvangen, maar er niets mee gedaan omdat ze er van uitgingen dat die 'gratis' upgrade naar een luxere camper de oplossing was. Daar zijn wij het niet helemaal mee eens. Zij en wij hadden heel weinig keus! Die luxere camper was de enige beschikbare op dat moment. Ze bellen met de baas. De baas wil Bas spreken. Ze praten wat en Bas stelt voor dat Jucy 50 dollar betaald voor de bedorven waar in de koelkast en een dag huur. Dus dat is samen 179 dollar. Na wat gemor gaat de baas akkoord. Mooi ook dat geregeld!
Jucy zet ons mooi af bij de vertrekhal van het vliegveld en niet veel later checken we in bij JetStar. We komen aan bij de douane en gaan door de controles. Dan ontdekt een douanier het zakmes van Bas. Shit! Vergeten in de backpack te doen! De douanier bestudeerd het mes en Bas krijgt het gewoon terug. Hmm, het zal wel. Wij zijn in ieder geval het mes niet kwijt! We lopen naar de gate en binnen een half uur zitten we in de lucht. We vliegen in 4 uur tijd naar Brisbane. Daar is het 3 uur vroeger, dus we zijn per saldo maar een uur kwijt!
Binnen no-time zijn we de luchthaven af en pakken we de trein naar het centrum van Brisbane. Bij het Centraal Station stappen we uit. Op de hoek zit een backpackershotel. Daar checken we in voor een nacht. Eerst gaan we het centrum in om een nieuwe telefoonkaart en telefoon te scoren. Dat gaat allemaal probleemloos. 's Avonds gaan we ergens in het centrum wat eten. Het is allemaal vrij rustig vinden we. Daarna drinken we onder ons hotel in een bar nog wat. Daarna gaan we lekker slapen...
Dinsdag 15 januari 2008 (dag 138)
We zijn om 7 uur al wakker. Toch een mini jetlag dan? Ontbijten doen we ergens op straat. Daarna gaan we met de trein naar de camperverhuurder Apollo. Ondertussen is het gaan regenen. Een beetje nat komen we bij Apollo aan. We vullen de papieren in en nemen onze Hippie Camper in ontvangst. Het is maar een klein busje in vergelijking met de vorige. We gaan op pad.
We rijden eerst naar Surfers Paradise net onder Brisbane. Surfers Paradise is eigenlijk gewoon een heel toeristische plaats. We rijden er doorheen en geloven het eigenlijk wel. We rijden door naar Southport. Daar vinden we (na even zoeken) een camping. We gaan nu eerst de nieuwe camper maar eens een beetje installeren. Maar eerst de korte broek aan! Het is warm hier! Helaas valt er ook af en toe een bui. Dan duiken we de camper maar weer in.
We maken kennis met de buren uit Tasmanie. Daarna is het koken en eten. Daarna spelen we en potje kaart: Skip Bo! We hebben heel Nieuw Zeeland afgezocht voor dit spel en hier in Australie hebben we het gevonden! Mooi!
We drinken later op de avond ook nog een biertje met onze Tasmaanse buurman. Erg gezellig, maar we gaan tegen twaalven toch maar naar bed.
Woensdag 16 januari 2008 (dag 139)
Door de warmte van de zon worden we gewekt. We ontbijten en rijden daarna weer richting Brisbane. Vandaag rijden we naar de dierentuin van Steve 'Criky' Irwin. Dat ligt zo'n drie kwartier boven Brisbane. Om twaalf uur komen we aan in Beerwah, de plaats waar de dierentuin ligt. We parkeren de camper en gaan naar binnen.
Alles is hier ruim opgezet. De meeste dieren hebben veel ruimte en er zijn heel weinig hekken. Je kunt dus erg dichtbij de dieren komen. Ook lopen er medewerkers rond met dieren die je soms mag aaien. Je krijgt dan ook gelijk uitleg. Zo lopen ze met en wombat rond en staat er bij de uitgang een meisje met een heel klein baby krokodilletje. Daarna komen we bij een koala-tuin. Daar staat iemand alles over koala's uit te leggen. Op het laatst mag iedereen om de beurt de koala aaien. Erg zacht!
Om 14.00 uur is er een show. We zoeken goede plaatsjes op in het Crocoseum. Er is een vogelshow, een slangenshow en een krokodillenshow. Erg grappig en leerzaam allemaal. We lopen na de show naar de kangaroos. Eigenlijk zijn het hier wallybies. Die zijn wat kleiner en vriendelijker. Ze liggen hier gewoon her en der op het gras. Je mag ze aaien en met ze spelen. Ze hebben een speciale zone waar geen publiek mag komen. Als ze geen zin meer hebben gaan ze daar naar toe. Best goed geregeld allemaal. Maar de meeste wallybies vinden het maar wat leuk dat ze een hoop aandacht krijgen. We aaien er een paar en lopen dan richting de olifanten. Die hebben we in Cambodja al gezien en bereden. Daarna is het de beurt aan de tijgers en de slangen. Alle slangensoorten van Australie zijn aanwezig. Hier kun je niet zomaar bij, want de meeste zijn uiterst giftig! Wel staat overal goede uitleg bij. Na de slangen lopen we door een soort supervoliere. Een enorme kooi vol met Australische vogels. Fruitduiven, papagaaien, karakieten, parkieten, noem maar op. Daarna lopen we langs de kooi met roofvogels. Vervolgens komen we langs de wombats en voorts lopen we al weer naar de uitgang. We kletsen nog wat met een medewerkster over Steve en de aanstaande uitbreidingen van de dierentuin. De bedoeling is dat er nog een heel groot Azie en Madagaskar gedeelte bij komt.
We pakken de camper weer en rijden verder naar het noorden. We stoppen bij een klein plaatsje met een camping. Hier staan we voor een nachtje. Eten en slapen!
Groetjes,
Bas & Christel!
zondag 13 januari 2008
Wanneer zullen ze weer thuis zijn?
Nou, we weten het hoor! Wat? Wanneer we thuis zijn!
Eigenlijk hebben we daar nog helemaal geen zin in, maar het moet...
Eigenlijk hebben we daar nog helemaal geen zin in, maar het moet...
We hebben vandaag een vlucht geboekt:
ITINERARY
| Departing: | Sydney(SYD - Kingsford Smith Terminal 1) on Thu, 28 Feb 2008, 0850 hrs |
| Arriving: | Singapore(SIN - Changi Intl) on Thu, 28 Feb 2008, 1345 hrs |
| Flight: | SQ220 (A380) Economy Class |
| | |
| Departing: | Singapore(SIN - Changi Intl Terminal 3) on Thu, 28 Feb 2008, 2350 hrs |
| Arriving: | Amsterdam(AMS - Schiphol Intl) on Fri, 29 Feb 2008, 0645 hrs |
| Flight: | SQ324 (B777-200/200ER) Economy Class |
Dus op 28 februari vliegen we om 8.50 uur van Sydney naar Singapore. We hebben dan zo'n 10 uur de tijd in Singapore. Dat lijkt ons genoeg om daar 'even' rond te kijken. Dan vliegen we op 28 februari om 23.50 uur (Singapore tijd) van Singapore naar Amsterdam.
We komen dus vrijdag 29 februari om 6.45 uur in Amsterdam, Schiphol aan.
Waarom precies die datum?
Nou, je kan maar eens in de vier jaar op 29 februari op Schiphol landen!
En, we vliegen dan met de Airbus A380 (die nieuwe!) van Sydney naar Singapore!
En, het was het meest prijsvriendelijke om op die datum te vliegen!
Dus tot ergens in maart!
Groetjes,
Bas & Christel
Dus tot ergens in maart!
Groetjes,
Bas & Christel
Naar Christchurch...
Woensdag 9 januari 2008 (dag 132)
We worden om een uur of negen wakker. Douchen en ontbijten! We maken van het bed weer een bank en tafel. We zijn weer gereed om te vertrekken. Om 10 uur rijden we de camping af.
We rijden eerst een rondje over het schiereiland Otago Peninsula. Het is mooi, maar niet spectaculair. Wel is het weggetje leuk. Het volgt precies de contouren van het eiland. Lekker slinger de slang.
We nemen de toeristische route naar het binnenland. Via deze weg rijden we richting Mount Cook, de hoogste berg van Nieuw Zeeland, zo'n 3755 meter hoog. Onderweg hier naar toe komen we een paar stuwmeren tegen. We nemen ook hier weer de toeristische route via de stuwdammen. Het landschap is hier mooi, maar minder als dat we gezien hebben in het westen en het zuiden.
Dat beeld verandert als we weer witte bergtoppen zien. Om vijf uur 's middags komen we aan bij het einde van de weg. Die houdt hier gewoon op. We hebben het national park Mt Cook bereikt. Via een onverharde weg volgen de bordjes camping. Na 3 kilometer komen we aan. Het is weer een camping van de staat. Prima! We parkeren de camper enigzins waterpas en zo dat we kunnen genieten van het zicht op de besneeuwde bergtoppen.
's Avonds eten we eigengemaakte salade. Dan horen we ineens een donder. Onweer? Nee, het is een lawine! Op de bergtop is een stuk sneeuw losgeraakt en naar beneden komen zetten. Het is toch redelijk ver weg, want het geluid komt een stuk later. Maar wel gaaf om te zien hoor!
We kletsen wat met onze Engelse buren die in Nieuw Zeeland wonen en werken. We genieten hier nog even van de prachtige sterrenhemel. Het lijkt wel of hier meer sterren aan de hemel staan dan bij ons op het noordelijk halfrond. Daarna gaan we lekker slapen.
Donderdag 10 januari 2008 (dag 133)
Om 9 uur worden we wakker. Ontbijten doen we samen met de Engelsen en hun kinderen aan de grote picknick-tafel. Daarna trekken we onze wandelschoenen aan. We gaan een tocht maken naar Mount Cook. Nou ja, dat klinkt ook spannender dan het is. Het is een wandeling van 3 uur op en neer naar de Hooker Valley. De vallei aan de voet van Mount Cook.
Als we gaan wandelen komen we eerst een gedenkteken tegen. Hier herdenken ze alle mensen die omgekomen zijn in dit gebied als gevolg van bergbeklimmen of lawines. Het zijn veelal jonge mensen van rond de 20 jaar valt ons op. Daarna wandelen we door. Onderweg steken we via twee hangbruggen de wilde, koude bergstromen over. Het is best bewolkt op dit moment. Dus heel veel van Mount Cook zien we niet. Dan komen we een berghut tegen. Hier kijken we even rond. We vervolgen onze wandeling. Na ruim een uur en een kwartier lopen komen we aan in de Hooker Valley. De wolken glooien over Mount Cook heen. Je ziet ze gewoon verdwijnen. Niet veel later is het kraakhelder. Mount Cook is prachtig! We kijken eigenlijk op een gletsjer en een gletsjermeer. Het water is ijskoud en er drijven zelfs ijsschotsen en blokken in. We maken een paar foto's en eten wat. Op de terugweg maken we nog wat foto's van Mount Cook zonder wolken. Echt adembenemend als je dit in het echt ziet!
Na ruim een uur zijn we weer terug bij de camper. We lunchen hier nog even en daarna vertrekken we weer. We gaan opzoek naar een zalmkwekerij. We nemen de afslag waar het zou moeten zitten. Maar op de een of andere manier missen we een volgende afslag en rijden 20 kilometer voor niks over een grindweg. De omgeving en uitzichten waren prachtig, maar geen zalmkwekerij te bekennen! Na die twintig kilometer zijn we maar omgedraaid en terug gereden. Toen zagen we ineens wel de goede afslag. En ja hoor een paar kilometer later zien we de zalmkwekerij!
De zalmkwekerij ligt in een kanaal. Door dit kanaal stroomt water van het hoger gelegen meer naar het lager gelegen meer. Dit stroomt behoorlijk door. Voordat het water het andere meer bereikt persen ze het water door een stel buizen heen. Zodoende wordt elektriciteit opgewekt. Het water in het kanaal is azuur blauw. In een soort bakken van netten zwemmen een boel zalmen. Voor 3 dollar mag je gaan kijken en mag je ze nog voeren ook! Dat is slim! Je vraagt aan mensen geld om je vissen te laten voeren! Toch doen wij het ook. Het is eigenlijk best leuk. Als je een handje brokken in het water gooit, dan zwermen ze er op af. Grappig hoor. We voeren ze net zo lang tot onze bakken leeg zijn. We hebben het wel weer gezien. In het winkeltje kopen we een lekker stukje zalm voor vanavond.
Na een paar uur rijden komen we aan in Geraldine. Een gehuchtje. Maar met een winkel en een camping! We doen eerst boodschappen en daarna parkeren we de bus op de camping. Bas maakt salade en gaat de zalm in een pannetje bakken. Het is een beetje prullen zo, maar het lukt hem uiteindelijk toch om een mooi korstje rond de zalm te krijgen. De zalm smaakt echt heerlijk! Supervers en vet! We genieten er lekker van.
Doordat het best bewolkt is, koelt het behoorlijk af. Het is ronduit koud! We gaan de bus in en gaan kaarten. Het wordt eigenlijk steeds kouder. We besluiten om het elektrische kacheltje te gaan gebruiken. Het is eigenlijk een soort fohn, maar dan in de vorm van een kacheltje. De voetjes zijn na 10 minuten lekker warm! We kaarten en lezen nog wat en gaan daarna lekker slapen. Lekker in de kou!
Vrijdag 11 januari 2008 (dag 134)
We worden wakker van de hitte. Nee, we hebben het kacheltje 's nachts niet aangehad. De zon staat op de camper te bakken. Er is geen wolkje aan de lucht en de zon brandt al behoorlijk! We ontbijten aan de picknick-tafel en maken ons klaar voor vertrek. We volgen de 'Inland Scenic Highway'. Het is mooi, maar niet het meest bijzondere gebied van Nieuw Zeeland. Het is allemaal erg dor en droog hier. Dat klopt ook wel, want de meeste regen komt uit het westen, van de Tasman Zee. Echter worden de wolken door de Nieuw Zeeuwse Alpen tegengehouden en laten hun water dus aan de westkant vallen. Hierdoor regent het aan de westkant van de bergen 5 meter per jaar en aan de oostkant 0,75 meter per jaar!
Als de Scenic Highway ophoudt rijden we door Christchurch heen naar het schiereiland Banks Peninsula. Erg bergachtig en vele zee inhammen. Dus we zien hier veel baaitjes. Erg mooi! Zo krullen we de bergen op. Doordat het hier zo droog is, is alles geel en oker-kleurig.
In Diamond Harbour vinden we een camping. We maken lekker kip-sate! Daarna is het al weer avond. We lezen wat in de nieuwe Lonely Planet van Australie. We moeten ons wel een beetje voor bereiden! Daarna zoeken we ons mandje maar weer eens op!
Zaterdag 12 januari 2007 (dag 135)
We staan op en ontbijten. Het is heerlijk weer vandaag. Echt zomer! Na het ontbijt rijden we verder over het schiereiland. We belanden in het plaatsje Akaroa. Een leuk lief plaatsje met veel toeristen. Hier lunchen we en lopen wat rond. Daarna rijden we terug naar Christchurch via de bochtige weggetjes. Daar hebben we vanochtend een camping geboekt vlakbij het stadscentrum.
Aan het einde van de middag komen we aan bij de camping. Het is eigenlijk een groot backpackers hostel. Ze hebben vier plaatsen met stroom voor campers. We parkeren de camper. Een prima plek. Het centrum is 500 meter lopen. Beter kan bijna niet!
Nadat we geinstalleerd zijn, lopen we de stad in. Christchurch heeft 350.000 inwoners, maar het stadshart is klein. Er staat een kathedraal en er loopt een oude tram door het centrum. Het is een leuke stad en doet Engels aan. We kopen wat souvenirs en lopen daarna terug.
We douchen en verkleden ons. 's Avonds eten we bij een Japans restaurant. Het is lekker, maar niet zo goed als de laatste keer in Auckland. Na het eten gaan we opzoek naar het Belgische Bier Cafe. Eerst lopen we de verkeerde kant op, maar het richtingsgevoel voor bier heeft Bas niet in de steek gelaten. We vinden het op een hoek in een park. Het ziet er mooi uit en doet inderdaad Belgisch aan. Binnen zijn een heleboel Belze pilskes te krijgen. We gaan aan de bar zitten en Christel drinkt een Kriek en Bas een Leffe.
Achter hebben ze nog een terras en als daar plek vrijkomt gaan we daar zitten. We raken aan de praat met een Nederlands stelletje. Daar kletsen we mee en drinken een biertje, deze keer een Kwak. We kletsen ook nog even met het personeel. Een van de jongens komt uit Zuid Afrika. Dus kunnen we even lekker Afrikaans klappen. Wel grappig!
We blijven hier tot half een. Daarna doen we nog even het uitgaansleven van Christchurch aan. Maar na een uurtje hebben we het eigenlijk wel gezien. We nemen de taxi terug naar de camping. Zakken vol, welterusten!
Zondag 13 januari 2008 (dag 136)
Karin, gefeliciteerd!
Ondanks het stappen van gisteren worden we al om 9 uur wakker. De zon staat behoorlijk op de camper te bonken. We soezen nog wat na en staan dan op. Christel neemt een duik in het enorme zwembad (7x4x1). Bas springt onder de douche. Daarna ontbijten we. We moeten alle restjes gaan opmaken, want morgen moeten we de camper gaan inleveren!
We lopen het centrum van Christchurch in. Daar vinden we een goed internetcafe. Daar boeken we onze terugvlucht van Sydney naar Amsterdam via Singapore op 28 februari 2008.
Daarna gaan we wat eten en lachen met een straatartiest die Houdini nadoet. We lopen nog een rondje en daarna gaan we weer naar het internetcafe en updaten de weblog en zetten de laatste foto's online.
Een rustig dagje dus. Morgen moeten we onze spullen allemaal weer bij elkaar rapen en in onze backpacks zien te proppen. Eerst gaan we de camper inleveren en om 14.45 uur vliegen we van Christchurch naar Brisbane.
Nou, dit was het laatste verslag vanuit Nieuw Zeeland. Echt het mooiste land wat we tot nu toe gezien hebben! Misschien wel het mooiste land van de wereld...
Check de foto's op:
http://picasaweb.google.com/bastelmania
Groetjes,
Bas & Christel!
We worden om een uur of negen wakker. Douchen en ontbijten! We maken van het bed weer een bank en tafel. We zijn weer gereed om te vertrekken. Om 10 uur rijden we de camping af.
We rijden eerst een rondje over het schiereiland Otago Peninsula. Het is mooi, maar niet spectaculair. Wel is het weggetje leuk. Het volgt precies de contouren van het eiland. Lekker slinger de slang.
We nemen de toeristische route naar het binnenland. Via deze weg rijden we richting Mount Cook, de hoogste berg van Nieuw Zeeland, zo'n 3755 meter hoog. Onderweg hier naar toe komen we een paar stuwmeren tegen. We nemen ook hier weer de toeristische route via de stuwdammen. Het landschap is hier mooi, maar minder als dat we gezien hebben in het westen en het zuiden.
Dat beeld verandert als we weer witte bergtoppen zien. Om vijf uur 's middags komen we aan bij het einde van de weg. Die houdt hier gewoon op. We hebben het national park Mt Cook bereikt. Via een onverharde weg volgen de bordjes camping. Na 3 kilometer komen we aan. Het is weer een camping van de staat. Prima! We parkeren de camper enigzins waterpas en zo dat we kunnen genieten van het zicht op de besneeuwde bergtoppen.
's Avonds eten we eigengemaakte salade. Dan horen we ineens een donder. Onweer? Nee, het is een lawine! Op de bergtop is een stuk sneeuw losgeraakt en naar beneden komen zetten. Het is toch redelijk ver weg, want het geluid komt een stuk later. Maar wel gaaf om te zien hoor!
We kletsen wat met onze Engelse buren die in Nieuw Zeeland wonen en werken. We genieten hier nog even van de prachtige sterrenhemel. Het lijkt wel of hier meer sterren aan de hemel staan dan bij ons op het noordelijk halfrond. Daarna gaan we lekker slapen.
Donderdag 10 januari 2008 (dag 133)
Om 9 uur worden we wakker. Ontbijten doen we samen met de Engelsen en hun kinderen aan de grote picknick-tafel. Daarna trekken we onze wandelschoenen aan. We gaan een tocht maken naar Mount Cook. Nou ja, dat klinkt ook spannender dan het is. Het is een wandeling van 3 uur op en neer naar de Hooker Valley. De vallei aan de voet van Mount Cook.
Als we gaan wandelen komen we eerst een gedenkteken tegen. Hier herdenken ze alle mensen die omgekomen zijn in dit gebied als gevolg van bergbeklimmen of lawines. Het zijn veelal jonge mensen van rond de 20 jaar valt ons op. Daarna wandelen we door. Onderweg steken we via twee hangbruggen de wilde, koude bergstromen over. Het is best bewolkt op dit moment. Dus heel veel van Mount Cook zien we niet. Dan komen we een berghut tegen. Hier kijken we even rond. We vervolgen onze wandeling. Na ruim een uur en een kwartier lopen komen we aan in de Hooker Valley. De wolken glooien over Mount Cook heen. Je ziet ze gewoon verdwijnen. Niet veel later is het kraakhelder. Mount Cook is prachtig! We kijken eigenlijk op een gletsjer en een gletsjermeer. Het water is ijskoud en er drijven zelfs ijsschotsen en blokken in. We maken een paar foto's en eten wat. Op de terugweg maken we nog wat foto's van Mount Cook zonder wolken. Echt adembenemend als je dit in het echt ziet!
Na ruim een uur zijn we weer terug bij de camper. We lunchen hier nog even en daarna vertrekken we weer. We gaan opzoek naar een zalmkwekerij. We nemen de afslag waar het zou moeten zitten. Maar op de een of andere manier missen we een volgende afslag en rijden 20 kilometer voor niks over een grindweg. De omgeving en uitzichten waren prachtig, maar geen zalmkwekerij te bekennen! Na die twintig kilometer zijn we maar omgedraaid en terug gereden. Toen zagen we ineens wel de goede afslag. En ja hoor een paar kilometer later zien we de zalmkwekerij!
De zalmkwekerij ligt in een kanaal. Door dit kanaal stroomt water van het hoger gelegen meer naar het lager gelegen meer. Dit stroomt behoorlijk door. Voordat het water het andere meer bereikt persen ze het water door een stel buizen heen. Zodoende wordt elektriciteit opgewekt. Het water in het kanaal is azuur blauw. In een soort bakken van netten zwemmen een boel zalmen. Voor 3 dollar mag je gaan kijken en mag je ze nog voeren ook! Dat is slim! Je vraagt aan mensen geld om je vissen te laten voeren! Toch doen wij het ook. Het is eigenlijk best leuk. Als je een handje brokken in het water gooit, dan zwermen ze er op af. Grappig hoor. We voeren ze net zo lang tot onze bakken leeg zijn. We hebben het wel weer gezien. In het winkeltje kopen we een lekker stukje zalm voor vanavond.
Na een paar uur rijden komen we aan in Geraldine. Een gehuchtje. Maar met een winkel en een camping! We doen eerst boodschappen en daarna parkeren we de bus op de camping. Bas maakt salade en gaat de zalm in een pannetje bakken. Het is een beetje prullen zo, maar het lukt hem uiteindelijk toch om een mooi korstje rond de zalm te krijgen. De zalm smaakt echt heerlijk! Supervers en vet! We genieten er lekker van.
Doordat het best bewolkt is, koelt het behoorlijk af. Het is ronduit koud! We gaan de bus in en gaan kaarten. Het wordt eigenlijk steeds kouder. We besluiten om het elektrische kacheltje te gaan gebruiken. Het is eigenlijk een soort fohn, maar dan in de vorm van een kacheltje. De voetjes zijn na 10 minuten lekker warm! We kaarten en lezen nog wat en gaan daarna lekker slapen. Lekker in de kou!
Vrijdag 11 januari 2008 (dag 134)
We worden wakker van de hitte. Nee, we hebben het kacheltje 's nachts niet aangehad. De zon staat op de camper te bakken. Er is geen wolkje aan de lucht en de zon brandt al behoorlijk! We ontbijten aan de picknick-tafel en maken ons klaar voor vertrek. We volgen de 'Inland Scenic Highway'. Het is mooi, maar niet het meest bijzondere gebied van Nieuw Zeeland. Het is allemaal erg dor en droog hier. Dat klopt ook wel, want de meeste regen komt uit het westen, van de Tasman Zee. Echter worden de wolken door de Nieuw Zeeuwse Alpen tegengehouden en laten hun water dus aan de westkant vallen. Hierdoor regent het aan de westkant van de bergen 5 meter per jaar en aan de oostkant 0,75 meter per jaar!
Als de Scenic Highway ophoudt rijden we door Christchurch heen naar het schiereiland Banks Peninsula. Erg bergachtig en vele zee inhammen. Dus we zien hier veel baaitjes. Erg mooi! Zo krullen we de bergen op. Doordat het hier zo droog is, is alles geel en oker-kleurig.
In Diamond Harbour vinden we een camping. We maken lekker kip-sate! Daarna is het al weer avond. We lezen wat in de nieuwe Lonely Planet van Australie. We moeten ons wel een beetje voor bereiden! Daarna zoeken we ons mandje maar weer eens op!
Zaterdag 12 januari 2007 (dag 135)
We staan op en ontbijten. Het is heerlijk weer vandaag. Echt zomer! Na het ontbijt rijden we verder over het schiereiland. We belanden in het plaatsje Akaroa. Een leuk lief plaatsje met veel toeristen. Hier lunchen we en lopen wat rond. Daarna rijden we terug naar Christchurch via de bochtige weggetjes. Daar hebben we vanochtend een camping geboekt vlakbij het stadscentrum.
Aan het einde van de middag komen we aan bij de camping. Het is eigenlijk een groot backpackers hostel. Ze hebben vier plaatsen met stroom voor campers. We parkeren de camper. Een prima plek. Het centrum is 500 meter lopen. Beter kan bijna niet!
Nadat we geinstalleerd zijn, lopen we de stad in. Christchurch heeft 350.000 inwoners, maar het stadshart is klein. Er staat een kathedraal en er loopt een oude tram door het centrum. Het is een leuke stad en doet Engels aan. We kopen wat souvenirs en lopen daarna terug.
We douchen en verkleden ons. 's Avonds eten we bij een Japans restaurant. Het is lekker, maar niet zo goed als de laatste keer in Auckland. Na het eten gaan we opzoek naar het Belgische Bier Cafe. Eerst lopen we de verkeerde kant op, maar het richtingsgevoel voor bier heeft Bas niet in de steek gelaten. We vinden het op een hoek in een park. Het ziet er mooi uit en doet inderdaad Belgisch aan. Binnen zijn een heleboel Belze pilskes te krijgen. We gaan aan de bar zitten en Christel drinkt een Kriek en Bas een Leffe.
Achter hebben ze nog een terras en als daar plek vrijkomt gaan we daar zitten. We raken aan de praat met een Nederlands stelletje. Daar kletsen we mee en drinken een biertje, deze keer een Kwak. We kletsen ook nog even met het personeel. Een van de jongens komt uit Zuid Afrika. Dus kunnen we even lekker Afrikaans klappen. Wel grappig!
We blijven hier tot half een. Daarna doen we nog even het uitgaansleven van Christchurch aan. Maar na een uurtje hebben we het eigenlijk wel gezien. We nemen de taxi terug naar de camping. Zakken vol, welterusten!
Zondag 13 januari 2008 (dag 136)
Karin, gefeliciteerd!
Ondanks het stappen van gisteren worden we al om 9 uur wakker. De zon staat behoorlijk op de camper te bonken. We soezen nog wat na en staan dan op. Christel neemt een duik in het enorme zwembad (7x4x1). Bas springt onder de douche. Daarna ontbijten we. We moeten alle restjes gaan opmaken, want morgen moeten we de camper gaan inleveren!
We lopen het centrum van Christchurch in. Daar vinden we een goed internetcafe. Daar boeken we onze terugvlucht van Sydney naar Amsterdam via Singapore op 28 februari 2008.
Daarna gaan we wat eten en lachen met een straatartiest die Houdini nadoet. We lopen nog een rondje en daarna gaan we weer naar het internetcafe en updaten de weblog en zetten de laatste foto's online.
Een rustig dagje dus. Morgen moeten we onze spullen allemaal weer bij elkaar rapen en in onze backpacks zien te proppen. Eerst gaan we de camper inleveren en om 14.45 uur vliegen we van Christchurch naar Brisbane.
Nou, dit was het laatste verslag vanuit Nieuw Zeeland. Echt het mooiste land wat we tot nu toe gezien hebben! Misschien wel het mooiste land van de wereld...
Check de foto's op:
http://picasaweb.google.com/bastelmania
Groetjes,
Bas & Christel!
dinsdag 8 januari 2008
Van Queenstown naar Milford Sound
Vrijdag 4 januari 2008
Ruudje, gefeliciteerd!
We gaan eerst naar de haven om kaartjes te boeken. We willen vandaag met een jetboat over de riviertjes en het meer varen. Daarna met een helicopter naar het bergstation. En op het bergstation willen we gaan rodelen.
We boeken de kaartjes voor de tocht van 2 uur van middag. Daarna terug naar de camping en op naar het kantoor van Jucy. Dit kantoor is op de luchthaven. We vinden het en doen ons beklag. De meiden snappen het en zijn erg vriendelijk. We kunnen de camper voor nu achterlaten. We krijgen voor vandaag een auto en vanmiddag is de camper nagekeken. Ok. Prima!
Met de huurauto, die niet op onze naam staat, gaan we het wintersportgebeuren maar eens bekijken. Via een gravelweg gaan we naar boven. Het zou met de camper niet te doen zijn geweest. Het is erg stijl en er is geen vangrail. Langzaam kruipen we de 13 kilometer naar boven. Eenmaal bovenop is het uitzicht prachtig. Het is best fris hierzo! De skiliften zijn in onderhoud en alles is zomerklaar gemaakt. Verder is hier niet veel te beleven, dus gaan we weer terug naar beneden. Onderweg maken we nog wat foto's.
We parkeren de auto op de camping en we lopen naar de haven. Eerst internetten we wat. We boeken een vlucht van Cairns naar Adelaide en boeken een camper van Brisbane naar Cairns voor twee weken. Dus op 15 januari 2008 pakken we een camper in Brisbane en rijden die in twee weken tijd naar Cairns. Op 29 januari vliegen we van Cairns naar Adelaide. Zo, das geregeld!
Om kwart voor twee staan we bij de jetboat. We krijgen zwemvesten om en nemen plaats. We zitten helemaal vooraan in de boot. Best gaaf. Na wat formele praat gaan we dan eindelijk van start. De boot heeft twee 8 liter jet motoren. De boot kan in 10 centimeter water varen en haalt een top van bijna 90 kilometer per uur.
Het gaat inderdaad lekker hard. Het lijkt een beetje op motorrijden op het water. Dan maakt de kapitein een paar 360 graden bochtjes. Dat gaat hard en dan zwiept de boot ineens om. Erg vet!! Dan gaan we een paar bruggen onderdoor en komen we aan bij de kleine riviertjes. Daar scheren we overheen. Nog een paar pirouetjes en na 50 minuten worden we afgezet bij het heliplatform.
We stappen de helicopter in en na wat instructies stijgen we op. We vliegen over het vliegveld en zo naar het bergstation. Een beetje kort wat ons betreft. Al met al hebben we misschien 6-7 minuten in de heli gezeten. Dat viel een beetje tegen.
Nu gaan we vijf keer met de luge. Dat is een soort rodelbaan. Met een kleine kabelbaan wordt je omhoog gebracht. Daarna ga je met een noodgang op je karretje naar beneden. Allemaal gaaf hoor! We gaan nog even kijken bij het bungy-jumpen. Het ziet er niet echt spectaculair uit. Daar willen we ons geld niet aan kwijt. Ook kijken we bij het paragliden. Dat ziet er wel vet uit, maar is erg duur. Ook dat doen we deze keer maar niet, het heeft al genoeg gekost vandaag. We laten ons door de gondel weer beneden afzetten.
We rijden weer terug naar het vliegveld om onze camper op te halen. De koelkast blijkt inderdaad kapot. Maar deze kan pas maandag gemaakt worden. Dat accepteren we niet. Wat nu? Na een hoop heen en weer gebel, wordt ons een andere camper aangeboden. Het is een luxere en een spiksplinter nieuwe. Zonder extra kosten uiteraard! We vinden het een goede oplossing. Alleen is de camper nog niet klaar. Of we 'm morgenochtend kunnen ophalen. Dat is geen probleem.
's Avonds eten we in een restaurantje lekker vis en drinken een flesje rose. Daarna wandelen we weer terug naar de camping en gaan lekker naar dromenland...
Zaterdag 5 januari 2008
We staan op tijd op en gaan de camper omwisselen. Dit neemt toch nog twee uur in beslag. Daarna doen we boodschappen en gaan we op pad.
We rijden nu richting Te Anau (spreek uit: Tee Anna-oe). Daar vinden we een camping en lopen we door het stadje. Het is allemaal niet spannend hier. Wel boeken we een rondvaart in Milford Sound. Dat is een fjord. Ze zeggen de mooiste...
We maken kennis met onze Duitse buren. We kletsen lekker wat en daarna is het alweer etenstijd! Deze keer staat er lam op het menu! Vervelend hoor! Maar wel lekker!!!
Dan merkt Bas dat het beeldscherm van de telefoon kapot is. Dat is erg vervelend, want nu kunnen we niet meer sms-sen! De telefoon doet het nog wel. We hebben 'm niet laten vallen ofzo. We hebben geen idee waarom het scherm kapot is!
's Avonds kletsen we nog wat met de buren en niet veel later gaan we maar weer slapen!
Zondag 6 januari 2008
Na het ontbijt gaan we boodschappen doen. Daarna rijden we naar Milford Sound. Onderweg rijden we door de bergen tussen valleien in. Langs meertjes en riviertjes. Het is hier prachtig! Voor de lunch stoppen we op een kampeerplaats. Er zijn hier geen campings, maar je mag hier op aangegeven plaatsen overnachten met de camper. We onthouden dit plekje voor vannacht!
Daarna komen we aan bij de Homer Tunnel. Deze is 1207 meter lang. Maar voor de tunnel zien we iets bijzonder moois. Er ligt sneeuw voor het grijpen. We parkeren de camper en lopen er naar toe. Een smalle maar lange waterval klettert hier naar beneden. We maken wat foto's.
Na de tunnel worden het alleen nog maar haarspeldbochten. Leuk hoor! Lekker scheuren met de campert! Om 14.00 uur komen we aan bij Milford Sound. De weg houdt hier ook letterlijk op. We zijn in het meest zuid westelijke puntje van Nieuw Zeeland nu.
Om 15.00 uur zitten we aan boord van de boot. Het is een klein bootje met veel buitendekruimte. We varen nu het fjord in. We zien een aantal watervallen en we worden voorzien van de nodige informatie via de speaker. Het fjord is gemiddeld 330 meter diep en door verschillende ijstijden ontstaan door kruiende gletsjers.
Onderweg zien we dolfijnen en zeeleeuwen. En als we de Tasman Zee naderen wordt het wel een beetje wild op de boot, maar geen paniek, niets aan de hand, dit is normaal!
Als we weer aanmeren, pakken we de camper weer en rijden terug via de tunnel naar ons lunchplekje. Het is daar ondertussen al een stuk drukker geworden dan vanmiddag. We vinden een plekje en genieten van het uitzicht. Dan maakt Bas een salade en Christel leest in een boek.
's Avonds wordt het best fris. In de camper kaarten we wat en niet veel later maken we het bed en gaan we slapen!
Maandag 7 januari 2008
Het regent. Het heeft vannacht staan spoelen! We zijn er zelf van wakker geworden, van het gekletter op het dak! Maar alles is binnen kurkdroog, dus het maakt ons niet uit.
We ontbijten en daarna wordt het droog. We rijden vandaag naar Invercargill. De weg er naar toe is redelijk saai te noemen. Zeker na wat we allemaal al gezien hebben. In Invercargill gaan we eens lekker naar de McDonalds. Dat is al weer lang geleden. Het smaakt weer... zoals McDonalds...
Na de lunch rijden we naar Bluff. Dat is de meest zuidelijke stad/dorp van het Zuider Eiland. Het ziet er wel leuk uit en we maken hier een paar foto's. Er staat wel enorm veel wind. De camper schud allemaal. Maar Bas kan de camper goed op de weg houden.
Het echte zuidelijkste puntje van het Zuider Eiland is Slope Point. Daar komen we na een uurtje rijden aan. Daarna moet je de camper parkeren en door de schapenwei (wel het hek dicht doen!) naar dat punt toe lopen. Na tien minuten staan je dan aan een klif, met twee wegwijsbordjes. Het punt is 5140 kilometer van de evenaar verwijderd en 4803 kilometer van de Zuidpool af. Het is maar dat je het weet!
We rijden nu verder naar Curio Beach daar kun je de zeldzame geeloog pinguin spotten. En in de baai zwemt regelmatig de zeldzame Hector Dolfijn. We zien geen pinguins. Ze zijn erg schuw. Helaas.
Bij Curio Beach is ook een kleine camping. We mogen zelf een plekje uitzoeken. Bovenop lijkt ons wel mooi. Toch staat de camper hier niet echt recht. Maar dan zitten we vast. Het gras is erg drassig en de camper komt niet meer van z'n plaats. Als Bas gaat duwen is hij helemaal groen van het gras. Lachen hoor! Maar we staan nog steeds vast. Christel manouvreert op de aanwijzingen van Bas en na een kwartiertje heeft de camper weer vaste grond onder zijn banden. We parkeren nu op een beter en rechter plekje met uitzicht op de baai.
Christel gaat een duik wagen in de baai. Ze is nog geen 3 minuten in het water of ze is er al weer uit. Te koud! Bas gaat ondertussen eten maken. Kip sate! Dan zien we plots dolfijnen in de baai. Sommigen maken sprongen. Maar als Bas met de camera aankomt laten ze alleen af en toe een vinnetje zien. Soep er van maken vindt Bas! Maar wel een unieke ervaring om ze zo dicht bij het strand te zien.
Na het eten bekijken we de adembenemende zonsondergang. Daarna is het weer kaarten en gaan we slapen! Tot morgen!
Dinsdag 8 januari 2008
Om half negen worden we wakker. We maken een ontbijtje en genieten van het uitzicht. Daarna rijden we naar Dunedin via de toeristische route. Onderweg komen we weer de nodige watervallen en wandelpaden tegen. Vandaag stoppen we niet te veel. We willen niet verzadigd raken in de watervallen.
Om half twee staan we op de camping. Christel doet een wasje en Bas leegt de camper en vult het water aan. Daarna lunchen we en hangen de was op.
Met de taxi gaan we naar het centrum. Dat ligt drie kilomter van de camping. Daar zoeken we een internetcafe. We werken onze weblog en de fotoalbums weer bij.
Alle nieuwe (en oude) foto's zijn weer te zien op:
http://picasaweb.google.com/bastelmania
Helaas zijn we er nog steeds niet aan toe gekomen om de bijschriften bij te werken. Die houden jullie nog van ons tegoed!
Morgen gaan we verder richting Christchurch. Dat doen we in een paar etappes...
Groetjes,
Bas & Christel!
Ruudje, gefeliciteerd!
We gaan eerst naar de haven om kaartjes te boeken. We willen vandaag met een jetboat over de riviertjes en het meer varen. Daarna met een helicopter naar het bergstation. En op het bergstation willen we gaan rodelen.
We boeken de kaartjes voor de tocht van 2 uur van middag. Daarna terug naar de camping en op naar het kantoor van Jucy. Dit kantoor is op de luchthaven. We vinden het en doen ons beklag. De meiden snappen het en zijn erg vriendelijk. We kunnen de camper voor nu achterlaten. We krijgen voor vandaag een auto en vanmiddag is de camper nagekeken. Ok. Prima!
Met de huurauto, die niet op onze naam staat, gaan we het wintersportgebeuren maar eens bekijken. Via een gravelweg gaan we naar boven. Het zou met de camper niet te doen zijn geweest. Het is erg stijl en er is geen vangrail. Langzaam kruipen we de 13 kilometer naar boven. Eenmaal bovenop is het uitzicht prachtig. Het is best fris hierzo! De skiliften zijn in onderhoud en alles is zomerklaar gemaakt. Verder is hier niet veel te beleven, dus gaan we weer terug naar beneden. Onderweg maken we nog wat foto's.
We parkeren de auto op de camping en we lopen naar de haven. Eerst internetten we wat. We boeken een vlucht van Cairns naar Adelaide en boeken een camper van Brisbane naar Cairns voor twee weken. Dus op 15 januari 2008 pakken we een camper in Brisbane en rijden die in twee weken tijd naar Cairns. Op 29 januari vliegen we van Cairns naar Adelaide. Zo, das geregeld!
Om kwart voor twee staan we bij de jetboat. We krijgen zwemvesten om en nemen plaats. We zitten helemaal vooraan in de boot. Best gaaf. Na wat formele praat gaan we dan eindelijk van start. De boot heeft twee 8 liter jet motoren. De boot kan in 10 centimeter water varen en haalt een top van bijna 90 kilometer per uur.
Het gaat inderdaad lekker hard. Het lijkt een beetje op motorrijden op het water. Dan maakt de kapitein een paar 360 graden bochtjes. Dat gaat hard en dan zwiept de boot ineens om. Erg vet!! Dan gaan we een paar bruggen onderdoor en komen we aan bij de kleine riviertjes. Daar scheren we overheen. Nog een paar pirouetjes en na 50 minuten worden we afgezet bij het heliplatform.
We stappen de helicopter in en na wat instructies stijgen we op. We vliegen over het vliegveld en zo naar het bergstation. Een beetje kort wat ons betreft. Al met al hebben we misschien 6-7 minuten in de heli gezeten. Dat viel een beetje tegen.
Nu gaan we vijf keer met de luge. Dat is een soort rodelbaan. Met een kleine kabelbaan wordt je omhoog gebracht. Daarna ga je met een noodgang op je karretje naar beneden. Allemaal gaaf hoor! We gaan nog even kijken bij het bungy-jumpen. Het ziet er niet echt spectaculair uit. Daar willen we ons geld niet aan kwijt. Ook kijken we bij het paragliden. Dat ziet er wel vet uit, maar is erg duur. Ook dat doen we deze keer maar niet, het heeft al genoeg gekost vandaag. We laten ons door de gondel weer beneden afzetten.
We rijden weer terug naar het vliegveld om onze camper op te halen. De koelkast blijkt inderdaad kapot. Maar deze kan pas maandag gemaakt worden. Dat accepteren we niet. Wat nu? Na een hoop heen en weer gebel, wordt ons een andere camper aangeboden. Het is een luxere en een spiksplinter nieuwe. Zonder extra kosten uiteraard! We vinden het een goede oplossing. Alleen is de camper nog niet klaar. Of we 'm morgenochtend kunnen ophalen. Dat is geen probleem.
's Avonds eten we in een restaurantje lekker vis en drinken een flesje rose. Daarna wandelen we weer terug naar de camping en gaan lekker naar dromenland...
Zaterdag 5 januari 2008
We staan op tijd op en gaan de camper omwisselen. Dit neemt toch nog twee uur in beslag. Daarna doen we boodschappen en gaan we op pad.
We rijden nu richting Te Anau (spreek uit: Tee Anna-oe). Daar vinden we een camping en lopen we door het stadje. Het is allemaal niet spannend hier. Wel boeken we een rondvaart in Milford Sound. Dat is een fjord. Ze zeggen de mooiste...
We maken kennis met onze Duitse buren. We kletsen lekker wat en daarna is het alweer etenstijd! Deze keer staat er lam op het menu! Vervelend hoor! Maar wel lekker!!!
Dan merkt Bas dat het beeldscherm van de telefoon kapot is. Dat is erg vervelend, want nu kunnen we niet meer sms-sen! De telefoon doet het nog wel. We hebben 'm niet laten vallen ofzo. We hebben geen idee waarom het scherm kapot is!
's Avonds kletsen we nog wat met de buren en niet veel later gaan we maar weer slapen!
Zondag 6 januari 2008
Na het ontbijt gaan we boodschappen doen. Daarna rijden we naar Milford Sound. Onderweg rijden we door de bergen tussen valleien in. Langs meertjes en riviertjes. Het is hier prachtig! Voor de lunch stoppen we op een kampeerplaats. Er zijn hier geen campings, maar je mag hier op aangegeven plaatsen overnachten met de camper. We onthouden dit plekje voor vannacht!
Daarna komen we aan bij de Homer Tunnel. Deze is 1207 meter lang. Maar voor de tunnel zien we iets bijzonder moois. Er ligt sneeuw voor het grijpen. We parkeren de camper en lopen er naar toe. Een smalle maar lange waterval klettert hier naar beneden. We maken wat foto's.
Na de tunnel worden het alleen nog maar haarspeldbochten. Leuk hoor! Lekker scheuren met de campert! Om 14.00 uur komen we aan bij Milford Sound. De weg houdt hier ook letterlijk op. We zijn in het meest zuid westelijke puntje van Nieuw Zeeland nu.
Om 15.00 uur zitten we aan boord van de boot. Het is een klein bootje met veel buitendekruimte. We varen nu het fjord in. We zien een aantal watervallen en we worden voorzien van de nodige informatie via de speaker. Het fjord is gemiddeld 330 meter diep en door verschillende ijstijden ontstaan door kruiende gletsjers.
Onderweg zien we dolfijnen en zeeleeuwen. En als we de Tasman Zee naderen wordt het wel een beetje wild op de boot, maar geen paniek, niets aan de hand, dit is normaal!
Als we weer aanmeren, pakken we de camper weer en rijden terug via de tunnel naar ons lunchplekje. Het is daar ondertussen al een stuk drukker geworden dan vanmiddag. We vinden een plekje en genieten van het uitzicht. Dan maakt Bas een salade en Christel leest in een boek.
's Avonds wordt het best fris. In de camper kaarten we wat en niet veel later maken we het bed en gaan we slapen!
Maandag 7 januari 2008
Het regent. Het heeft vannacht staan spoelen! We zijn er zelf van wakker geworden, van het gekletter op het dak! Maar alles is binnen kurkdroog, dus het maakt ons niet uit.
We ontbijten en daarna wordt het droog. We rijden vandaag naar Invercargill. De weg er naar toe is redelijk saai te noemen. Zeker na wat we allemaal al gezien hebben. In Invercargill gaan we eens lekker naar de McDonalds. Dat is al weer lang geleden. Het smaakt weer... zoals McDonalds...
Na de lunch rijden we naar Bluff. Dat is de meest zuidelijke stad/dorp van het Zuider Eiland. Het ziet er wel leuk uit en we maken hier een paar foto's. Er staat wel enorm veel wind. De camper schud allemaal. Maar Bas kan de camper goed op de weg houden.
Het echte zuidelijkste puntje van het Zuider Eiland is Slope Point. Daar komen we na een uurtje rijden aan. Daarna moet je de camper parkeren en door de schapenwei (wel het hek dicht doen!) naar dat punt toe lopen. Na tien minuten staan je dan aan een klif, met twee wegwijsbordjes. Het punt is 5140 kilometer van de evenaar verwijderd en 4803 kilometer van de Zuidpool af. Het is maar dat je het weet!
We rijden nu verder naar Curio Beach daar kun je de zeldzame geeloog pinguin spotten. En in de baai zwemt regelmatig de zeldzame Hector Dolfijn. We zien geen pinguins. Ze zijn erg schuw. Helaas.
Bij Curio Beach is ook een kleine camping. We mogen zelf een plekje uitzoeken. Bovenop lijkt ons wel mooi. Toch staat de camper hier niet echt recht. Maar dan zitten we vast. Het gras is erg drassig en de camper komt niet meer van z'n plaats. Als Bas gaat duwen is hij helemaal groen van het gras. Lachen hoor! Maar we staan nog steeds vast. Christel manouvreert op de aanwijzingen van Bas en na een kwartiertje heeft de camper weer vaste grond onder zijn banden. We parkeren nu op een beter en rechter plekje met uitzicht op de baai.
Christel gaat een duik wagen in de baai. Ze is nog geen 3 minuten in het water of ze is er al weer uit. Te koud! Bas gaat ondertussen eten maken. Kip sate! Dan zien we plots dolfijnen in de baai. Sommigen maken sprongen. Maar als Bas met de camera aankomt laten ze alleen af en toe een vinnetje zien. Soep er van maken vindt Bas! Maar wel een unieke ervaring om ze zo dicht bij het strand te zien.
Na het eten bekijken we de adembenemende zonsondergang. Daarna is het weer kaarten en gaan we slapen! Tot morgen!
Dinsdag 8 januari 2008
Om half negen worden we wakker. We maken een ontbijtje en genieten van het uitzicht. Daarna rijden we naar Dunedin via de toeristische route. Onderweg komen we weer de nodige watervallen en wandelpaden tegen. Vandaag stoppen we niet te veel. We willen niet verzadigd raken in de watervallen.
Om half twee staan we op de camping. Christel doet een wasje en Bas leegt de camper en vult het water aan. Daarna lunchen we en hangen de was op.
Met de taxi gaan we naar het centrum. Dat ligt drie kilomter van de camping. Daar zoeken we een internetcafe. We werken onze weblog en de fotoalbums weer bij.
Alle nieuwe (en oude) foto's zijn weer te zien op:
http://picasaweb.google.com/bastelmania
Helaas zijn we er nog steeds niet aan toe gekomen om de bijschriften bij te werken. Die houden jullie nog van ons tegoed!
Morgen gaan we verder richting Christchurch. Dat doen we in een paar etappes...
Groetjes,
Bas & Christel!
Van Oud naar Nieuw...
Zondag 30 december 2007
Om half zeven gaat de wekker. Christel springt onder de douche en Bas maakt de camper weer rijklaar. Als Bas gedouched heeft, kunnen we op pad.
Binnen 10 minuten zijn we bij de ferry terminal. We sluiten aan in de rij. Niet veel later rijden we de boot op. We eten snel nog wat in de camper, we moeten toch wachten. Daarna gaan we het dek op.
We lopen helemaal door naar het bovenste dek, dat is buiten. Er staat een behoorlijke wind, maar het weer is goed.
Om 8.45 uur vertrekt de boot. We varen langzaam de haven uit. Bas maakt de nodige foto's. Als we op zee zijn gaan we naar binnen. In het restaurant eten we wat en we bemachtigen een plaatsje aan het raam. Daar lezen we wat. Dan merkt Bas op dat hij het Zuider Eiland al ziet. Dat is snel! Omdat de ferry geen grote golven mag maken in dit gebied, moet ze langzaam varen. We varen nu door de Marlborough Sounds. Ook dit is weer even mooi allemaal!
Om kwart voor twaalf rijden we de boot af. We rijden via een toeristische route dwars door de bergen naar Nelson. Onderweg komen we een picnic-plaats tegen recht aan zee. We parkeren de camper en eten hier lekker wat met uitzicht op zee. Na de lunch vervolgen we onze weg naar Motueka. Eerst doen we nog wat boodschappen.
Als we bij de eerste camping aankomen, blijkt deze vol te zijn. Das pech! De tweede camping blijkt ook al vol. Hmm... We bellen nu eerst met een camping, die zit 50 kilometer verderop. Ze hebben plek! Mooi! We komen eraan!
Na ongeveer drie kwartier staan we op de camping. Het is een kleine camping. Het ziet er leuk uit. De camping wordt gerund door een familie. Ze zijn erg aardig. Verder lijkt het wel of de tijd hier stil gestaan heeft. Alles ziet eruit als in de jaren vijfitg! En dat is niet bedoeld als stijl, maar het is allemaal al echt zo oud! Toch heeft het meeste de tand des tijds doorstaan. Ook het sanitair is oud, maar fris!
We wandelen na het eten naar het dorpje. Het is niet meer dan een straat. Alles is gesloten, dus we zijn snel terug. We spelen nog een potje kaart en gaan maar weer slapen!
Maandag 31 december 2007 (oudjaarsdag)
De laatste dag van het jaar! We vertrekken om een uur of half tien. We rijden naar Hokitika. Daar hebben we voor de zekerheid een camping gereserveerd. Dat werd ons sterk aangeraden in deze tijd van het jaar.
We rijden een stuk door het binnenland. Het rijd wel mooi, maar is ook best saai. Zodra we weer bij de kust zijn worden we beloond met prachtige uitzichten over zee!
Op een openbare camping aan een riviertje lunchen we. Christel maakt crackers met kaas en tomaat. Lekker!
We rijden weer verder. Het landschap wordt meer en meer bergachtig. Soms kunnen we al een glimp van de eeuwige sneew zien!
Om een uur of vijf komen we aan in Hokitika. Dit plaatsje staat bekend om haar jade industrie. Ook heeft Hokitika een kloof en een glowwormgrot. Dat kunnen we mooi gaan bekijken, want we hebben de camping voor twee nachten gereserveerd.
Helaas valt de camping een beetje tegen zo op het eerste gezicht. Het is allemaal grind. Niet echt gezellig. Er staat maar 1 caravan en wij met de camper. Toch stroomt de camping later vol.
Christel gaat een wasje draaien en neemt daarna een duik in het zwembad. Bas is ondertussen aan de praat geraakt met onze nieuwe buren. Een Engels stel met twee kinderen. We maken kennis met Robert, Rachel, Gaby en Sam.
We maken eten. Bas heeft lekkere lamskoteletjes gekocht. Samen met sla en een aardappelsalade gaat dat er goed in! Het is immers de laatste maaltijd van het jaar!!
Om 23.00 uur gaan we samen met onze buren naar de glimwormen. Een gek gezicht. Het lijken net sterren aan de hemel. Er is helaas geen fatsoenlijke foto van te maken...
Daarna gaan we naar het strand. Daar sluiten we ons aan bij een groepje mensen dat een kampvuur heeft gemaakt. We drinken bier en kletsen.
Dan is het twaalf uur! Happy New Year!! Gelukkig Nieuw Jaar! We bellen met verschillende mensen, voor zover dat lukt, want ook hier ligt het netwerk eruit!
Er is niet veel vuurwerk te zien. Ook op het strand is het relatief rustig. We drinken nog wat en dan gaat iedereen om een uur of twee terug naar de camping. We liggen er al om half drie in. Dat is zowat onze vroegste oud en nieuw ooit en ook nog 12 uur eerder dan in Nederland!!
Dinsdag 1 januari 2008 (nieuwjaarsdag)
We slapen lekker uit tot negen uur... we ontbijten en bellen we een aantal mensen. Bij jullie is het per slot van rekening nog steeds 2007.
We rijden naar het meer. Je kunt er helemaal omheen rijden, wat we ook doen. Onderweg stoppen we bij de Dorothy Falls. Een mooie waterval. Aan de andere kant is het meer. Echt een gaaf gezicht.
Daarna rijden we naar de kloof. Het is een pittig stukje off-the-road, maar wle leuk! De kloof is echt heel mooi. Het water is hel blauw. Zoiets hebben we nog nooit gezien. Er gaat een hangbrug over de kloof. Zo lopen we naar de overkant. We blijven hier een tijdje zitten.
Op de terugweg doen we boodschappen voor het eten van vanavond. Het wordt biefstuk vandaag! Lekker hoor!
We gaan op tijd naar ons mandje...
Woensdag 2 januari 2008
Vandaag willen we via de twee gletsjers, Franz Joseph en Fox, naar Haast rijden. Tijdens het ontbijt krijgen we van onze andere buurman een ham. Hij heeft er thuis ook al een en wil deze aan ons geven. Wij zeggen geen nee!
We gaan op weg. Al snel wordt het bergachtig. De omgeving verandert nu. We komen in de bergen. Ze noemen dit de Zuideijke Alpen. We zien steeds meer sneeuw.
Dan komen we aan in het dorpje Franz Joseph. We lunchen hier. Daarna rijden we naar de gletsjer. We parkeren de camper. Er zijn twee wandelingen te doen. Wij doen eerst de kortste. Het is mooi. We zien de gletsjer op afstand liggen. Vroeger was de gletsjer waar we nu staan.
Als we terug zijn, hebben we nog puf om de andere wandeling te maken. We lopen het pad in en na 10 minuten houdt het op. Het wordt sterk afgeraden om nu verder te gaan. Iedereen klimt over het hek en het is erg druk in de rivierbedding. Ook wij klimmen er overheen. We lopen nu over de kiezels in de rivierbedding. De geltsjer komt nu steeds dichter bij. Na een half uur lopen hebben we ons doel bereikt. We staan nu zo'n 30 meter van de gletsjer vandaan. Erg imposant allemaal. Na een minuut of tien lopen we weer terug.
Nu rijden we naar de Fox Glacier. Deze is kleiner en je kunt nog dichterbij komen. Ook hier parkeren we de camper weer en lopen er naar toe. Het is een stuk minder intensief en goed te doen. De gletsjer is inderdaad kleiner, maar niet minder imposant. De foto's spreken boekdelen.
We rijden nu naar Haast. Daar vinden we een camping. Het valt ons op dat hier echt bijna niemand woont in dit deel van Nieuw Zeeland. Het is erg rustig en we zien vooral toeristen!
's Avonds gebeurt er niets spectaculairs. Welterusten!
Donderdag 3 januari 2008
Vandaag regent het. We rijden om 10 uur aan. Eerst komen we bij de Thunder Creek Falls. We moeten eerst een stuk door het bos lopen. De regen is nu opgehouden, maar de bossen zijn nat. Hier en daar zie je waterdamp opstijgen. Een mooi gezicht.
De watervallen zijn weer schitterend. We maken foto's en lopen weer terug naar de camper. Daarna rijden we verder en komen we aan bij The Gates of Haast. Een hangbrug over een klein ravijntje waar een wildwater in stroomt. Toch wel mooi hoor.
Dan vervolgt de route zich en komen we bij de Blue Pools. Ook hier gaan we eruit en lopen verder. Dit is ook weer bijzonder mooi. Nieuw Zeeland is echt een schitterend land!
Onderweg stoppen we op een publieke camping en maken we een soepje en eten we ham van de buurman. Na de lunch rijden we via Wanaka naar Queenstown.
In Queenstown vinden we een camping in de stad. We doen eerst weer boodschappen. Dan merkt Bas dat de koelkast warm is. Das K*T. Het is best warm weer eigenlijk! Dat de boel bederft nog tot daar aan toe, maar warm bier is echt niet lekker!! ;-))
We bellen met Jucy. Ze kunnen niets doen, want het is al te laat. Ja, ja! We weten dat er hier in de stad een kantoor van hun zit. Daar rijden we morgen wel naar toe dan.
We gaan de stad in en we lopen een rondje door het centrum. Een leuk stadje. Dit dorp staat ook bekend om de wintersport. Het ligt midden in de bergketen The Remarkables.
Terug op de camping eten we pasta. We kletsen met de buren en drinken nog wat. Daarna is het weer bedtijd!
Groetjes,
Bas & Christel!
Om half zeven gaat de wekker. Christel springt onder de douche en Bas maakt de camper weer rijklaar. Als Bas gedouched heeft, kunnen we op pad.
Binnen 10 minuten zijn we bij de ferry terminal. We sluiten aan in de rij. Niet veel later rijden we de boot op. We eten snel nog wat in de camper, we moeten toch wachten. Daarna gaan we het dek op.
We lopen helemaal door naar het bovenste dek, dat is buiten. Er staat een behoorlijke wind, maar het weer is goed.
Om 8.45 uur vertrekt de boot. We varen langzaam de haven uit. Bas maakt de nodige foto's. Als we op zee zijn gaan we naar binnen. In het restaurant eten we wat en we bemachtigen een plaatsje aan het raam. Daar lezen we wat. Dan merkt Bas op dat hij het Zuider Eiland al ziet. Dat is snel! Omdat de ferry geen grote golven mag maken in dit gebied, moet ze langzaam varen. We varen nu door de Marlborough Sounds. Ook dit is weer even mooi allemaal!
Om kwart voor twaalf rijden we de boot af. We rijden via een toeristische route dwars door de bergen naar Nelson. Onderweg komen we een picnic-plaats tegen recht aan zee. We parkeren de camper en eten hier lekker wat met uitzicht op zee. Na de lunch vervolgen we onze weg naar Motueka. Eerst doen we nog wat boodschappen.
Als we bij de eerste camping aankomen, blijkt deze vol te zijn. Das pech! De tweede camping blijkt ook al vol. Hmm... We bellen nu eerst met een camping, die zit 50 kilometer verderop. Ze hebben plek! Mooi! We komen eraan!
Na ongeveer drie kwartier staan we op de camping. Het is een kleine camping. Het ziet er leuk uit. De camping wordt gerund door een familie. Ze zijn erg aardig. Verder lijkt het wel of de tijd hier stil gestaan heeft. Alles ziet eruit als in de jaren vijfitg! En dat is niet bedoeld als stijl, maar het is allemaal al echt zo oud! Toch heeft het meeste de tand des tijds doorstaan. Ook het sanitair is oud, maar fris!
We wandelen na het eten naar het dorpje. Het is niet meer dan een straat. Alles is gesloten, dus we zijn snel terug. We spelen nog een potje kaart en gaan maar weer slapen!
Maandag 31 december 2007 (oudjaarsdag)
De laatste dag van het jaar! We vertrekken om een uur of half tien. We rijden naar Hokitika. Daar hebben we voor de zekerheid een camping gereserveerd. Dat werd ons sterk aangeraden in deze tijd van het jaar.
We rijden een stuk door het binnenland. Het rijd wel mooi, maar is ook best saai. Zodra we weer bij de kust zijn worden we beloond met prachtige uitzichten over zee!
Op een openbare camping aan een riviertje lunchen we. Christel maakt crackers met kaas en tomaat. Lekker!
We rijden weer verder. Het landschap wordt meer en meer bergachtig. Soms kunnen we al een glimp van de eeuwige sneew zien!
Om een uur of vijf komen we aan in Hokitika. Dit plaatsje staat bekend om haar jade industrie. Ook heeft Hokitika een kloof en een glowwormgrot. Dat kunnen we mooi gaan bekijken, want we hebben de camping voor twee nachten gereserveerd.
Helaas valt de camping een beetje tegen zo op het eerste gezicht. Het is allemaal grind. Niet echt gezellig. Er staat maar 1 caravan en wij met de camper. Toch stroomt de camping later vol.
Christel gaat een wasje draaien en neemt daarna een duik in het zwembad. Bas is ondertussen aan de praat geraakt met onze nieuwe buren. Een Engels stel met twee kinderen. We maken kennis met Robert, Rachel, Gaby en Sam.
We maken eten. Bas heeft lekkere lamskoteletjes gekocht. Samen met sla en een aardappelsalade gaat dat er goed in! Het is immers de laatste maaltijd van het jaar!!
Om 23.00 uur gaan we samen met onze buren naar de glimwormen. Een gek gezicht. Het lijken net sterren aan de hemel. Er is helaas geen fatsoenlijke foto van te maken...
Daarna gaan we naar het strand. Daar sluiten we ons aan bij een groepje mensen dat een kampvuur heeft gemaakt. We drinken bier en kletsen.
Dan is het twaalf uur! Happy New Year!! Gelukkig Nieuw Jaar! We bellen met verschillende mensen, voor zover dat lukt, want ook hier ligt het netwerk eruit!
Er is niet veel vuurwerk te zien. Ook op het strand is het relatief rustig. We drinken nog wat en dan gaat iedereen om een uur of twee terug naar de camping. We liggen er al om half drie in. Dat is zowat onze vroegste oud en nieuw ooit en ook nog 12 uur eerder dan in Nederland!!
Dinsdag 1 januari 2008 (nieuwjaarsdag)
We slapen lekker uit tot negen uur... we ontbijten en bellen we een aantal mensen. Bij jullie is het per slot van rekening nog steeds 2007.
We rijden naar het meer. Je kunt er helemaal omheen rijden, wat we ook doen. Onderweg stoppen we bij de Dorothy Falls. Een mooie waterval. Aan de andere kant is het meer. Echt een gaaf gezicht.
Daarna rijden we naar de kloof. Het is een pittig stukje off-the-road, maar wle leuk! De kloof is echt heel mooi. Het water is hel blauw. Zoiets hebben we nog nooit gezien. Er gaat een hangbrug over de kloof. Zo lopen we naar de overkant. We blijven hier een tijdje zitten.
Op de terugweg doen we boodschappen voor het eten van vanavond. Het wordt biefstuk vandaag! Lekker hoor!
We gaan op tijd naar ons mandje...
Woensdag 2 januari 2008
Vandaag willen we via de twee gletsjers, Franz Joseph en Fox, naar Haast rijden. Tijdens het ontbijt krijgen we van onze andere buurman een ham. Hij heeft er thuis ook al een en wil deze aan ons geven. Wij zeggen geen nee!
We gaan op weg. Al snel wordt het bergachtig. De omgeving verandert nu. We komen in de bergen. Ze noemen dit de Zuideijke Alpen. We zien steeds meer sneeuw.
Dan komen we aan in het dorpje Franz Joseph. We lunchen hier. Daarna rijden we naar de gletsjer. We parkeren de camper. Er zijn twee wandelingen te doen. Wij doen eerst de kortste. Het is mooi. We zien de gletsjer op afstand liggen. Vroeger was de gletsjer waar we nu staan.
Als we terug zijn, hebben we nog puf om de andere wandeling te maken. We lopen het pad in en na 10 minuten houdt het op. Het wordt sterk afgeraden om nu verder te gaan. Iedereen klimt over het hek en het is erg druk in de rivierbedding. Ook wij klimmen er overheen. We lopen nu over de kiezels in de rivierbedding. De geltsjer komt nu steeds dichter bij. Na een half uur lopen hebben we ons doel bereikt. We staan nu zo'n 30 meter van de gletsjer vandaan. Erg imposant allemaal. Na een minuut of tien lopen we weer terug.
Nu rijden we naar de Fox Glacier. Deze is kleiner en je kunt nog dichterbij komen. Ook hier parkeren we de camper weer en lopen er naar toe. Het is een stuk minder intensief en goed te doen. De gletsjer is inderdaad kleiner, maar niet minder imposant. De foto's spreken boekdelen.
We rijden nu naar Haast. Daar vinden we een camping. Het valt ons op dat hier echt bijna niemand woont in dit deel van Nieuw Zeeland. Het is erg rustig en we zien vooral toeristen!
's Avonds gebeurt er niets spectaculairs. Welterusten!
Donderdag 3 januari 2008
Vandaag regent het. We rijden om 10 uur aan. Eerst komen we bij de Thunder Creek Falls. We moeten eerst een stuk door het bos lopen. De regen is nu opgehouden, maar de bossen zijn nat. Hier en daar zie je waterdamp opstijgen. Een mooi gezicht.
De watervallen zijn weer schitterend. We maken foto's en lopen weer terug naar de camper. Daarna rijden we verder en komen we aan bij The Gates of Haast. Een hangbrug over een klein ravijntje waar een wildwater in stroomt. Toch wel mooi hoor.
Dan vervolgt de route zich en komen we bij de Blue Pools. Ook hier gaan we eruit en lopen verder. Dit is ook weer bijzonder mooi. Nieuw Zeeland is echt een schitterend land!
Onderweg stoppen we op een publieke camping en maken we een soepje en eten we ham van de buurman. Na de lunch rijden we via Wanaka naar Queenstown.
In Queenstown vinden we een camping in de stad. We doen eerst weer boodschappen. Dan merkt Bas dat de koelkast warm is. Das K*T. Het is best warm weer eigenlijk! Dat de boel bederft nog tot daar aan toe, maar warm bier is echt niet lekker!! ;-))
We bellen met Jucy. Ze kunnen niets doen, want het is al te laat. Ja, ja! We weten dat er hier in de stad een kantoor van hun zit. Daar rijden we morgen wel naar toe dan.
We gaan de stad in en we lopen een rondje door het centrum. Een leuk stadje. Dit dorp staat ook bekend om de wintersport. Het ligt midden in de bergketen The Remarkables.
Terug op de camping eten we pasta. We kletsen met de buren en drinken nog wat. Daarna is het weer bedtijd!
Groetjes,
Bas & Christel!
dinsdag 1 januari 2008
Happy New Year!!
Hallo bloglezers!!
Wij wensen jullie een geweldig 2008 toe!!
Ook dit jaar gaan wij gewoon verder met onze blog!
Dus houd de site in de gaten!!
Groetjes,
Bas & Christel!
Wij wensen jullie een geweldig 2008 toe!!
Ook dit jaar gaan wij gewoon verder met onze blog!
Dus houd de site in de gaten!!
Groetjes,
Bas & Christel!
Abonneren op:
Reacties (Atom)
